Марои зи ғайбати хоқонӣу харяш чаҳ бок ?
مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
Чун ӯ ба назд дили ман кам аз ҷӯии синҷид
چون او به نزد دل من کم از جوی سنجد
Вагар биринҷами азуи ҳам шигифт нест аз онк
و گر برنجم ازو هم شگفت نیست از آنک
Ки гурба атса шерасту шери азуи ранҷад
که گُربه عطسه شیرست و شیر ازو رنجد