Садри олии аўҳдолдини доми анъома ки ҳаст

صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هست

Чокари хоки ҷанобаши чашмаи оби ҳаёт

چاکر خاک جنابش چشمه آب حیات

Бар рухи ин рқъаҳи шакли нилгун яъне замин

بر رخ این رقعه شکل نیلگون یعنی زمین

Дода рой ӯ вазири осмонро шоҳи мот

داده رای او وزیر آسمان را شاه مات

Хасмаш аз ршги дуоту калаки гавҳари бор ӯ

خصمش از رشگ دوات و کلک گوهر بار او

Сари бурӣдаи ҳамчу калак омад сияҳи дил чун дуот

سر بریده همچو کلک آمد سیه دل چون دوات

Абдаи алосғр хитобаш карда гоҳи файзи фазл

عبده الاصغر خطابش کرده گاه فیض فضل

Бар фалаки моҳи Уторид бар замини нилу Фурот

بر فلک ماه عطارد بر زمین نیل و فرات

Гашта аҷроми сипеҳр аз лмъаҳи райши асар

گشته اجرام سپهر از لمعه رایش اثر

Бардаи аўтоди замин аз фазлаи ҳлмши сабот

برده اوتاد زمین از فضله حلمش ثبات

Бандаи садраши мҷир аз садамаи сафроу таб

بنده صدرش مجیر از صدمه صفرا و تب

Дорад алҳақ ориза дар шмлу сиҳҳат дар штот

دارد الحق عارضه در شمل و صحت در شتات

Давр аз он қутби ҷалол имрӯз шуд ҳолаши чунон

دور از آن قطب جلال امروز شد حالش چنان

Кари бубинам боз нашиносам ҳамеи наъш аз бенот

کر ببینم باز نشناسم همی نعش از بنات

Андарин меҳнати ҷуз аз мадҳаш намехоҳам амон

اندرین محنت جز از مدحش نمی خواهم امان

Вндрини накбати ҷуз аз садраш намеҷӯям наҷот

وندرین نکبت جز از صدرش نمی جویم نجات

Дорам асбоби алоҷ аз хушк ватар алои ду чиз

دارم اسباب علاج از خشک و تر الا دو چیز

Ҳосил ояд гар кунад райши сӯии ман илтифот

حاصل آید گر کند رایش سوی من التفات

Он яке сари ду турш чун шеъри ман яъне нқўъ

آن یکی سر دو ترش چون شعر من یعنی نقوع

Ваон дигар ширину хуш чун лафзи ту яъне набот

وان دگر شیرین و خوش چون لفظ تو یعنی نبات