Алдики фии сёҳи воллили фии анҳзом

الدیک فی صیاح واللیل فی انهزام

Волнўри қади тбдии ман лаҷаи алзлом

والنور قد تبدی من لجة الظلام

эй ҳамчуи дида дар хўрўии ҳамчуи ҷони гиромӣ

ای همچو دیده در خوروی همچو جان گرامی

Чун аз ғами ту шодам май даҳ ба шодкомӣ

چون از غم تو شادم می ده به شادکامی

Асмъи Фдоки рӯҳии Фолдики қоли ҳқо

اسمع فداک روحی فالدیک قال حقا

ё мъшри алскории ҳбўои ман алмном

یا معشر السکاری هبوا من المنام

Субҳасту бодаи ҳозир май даҳ ки кам дар уфтад

صبح است و باده حاضر می ده که کم در افتد

Вақте бад-ӣни латифии кории бад-ӣни тамомӣ

وقتی بدین لطیفی کاری بدین تمامی

ё соҳиби улоғонеи азрби алии алмсонӣ

یا صاحب الاغانی اضرب علی المثانی

Шеърии кзҳри рўзи фии сидолкром

شعری کزهر روض فی سیدالکرام

Ёди Музаффариддӣн май хур ки нӯши бодат

یاد مظفرالدین می خور که نوش بادت

Яъне қизил ки пешаш гардун кунад ғуломӣ

یعنی قزل که پیشش گردون کند غلامی