Аз ишваи рӯзгори фарёд

از عشوه روزگار فریاد

Кӯи худ з вафо намекунад ёд

کو خود ز وفا نمی کند یاد

Обод бар он касе ки ӯ ҳаст

آباد بر آن کسی که او هست

Аз бандагии замонаи озод

از بندگی زمانه آزاد

Бар умри мсози такя чун ҳаст

بر عمر مساز تکیه چون هست

Ин торами умри сусти бунёд

این طارم عمر سست بنیاد

Гӯйӣ ки замона бар дили халқ

گویی که زمانه بر دل خلق

Аз роҳат ва ранҷ доду бедод

از راحت و رنج داد و بیداد

Ҳар дар ки кушода буд дар баст

هر در که گشاده بود در بست

Ҳар роҳ ки баста буд бикшод

هر راه که بسته بود بگشاد

Дар арсаи чори тоқи хокӣ

در عرصه چار طاق خاکی

Ёбии ҳамаи чизи ҷузи дилии шод

یابی همه چیز جز دلی شاد

Ғамҳои замона нест гӯйӣ

غم های زمانه نیست گویی

Алои з барои одамии зод

الا ز برای آدمی زاد

Ёрони қадими мо ки буданд

یاران قدیم ما که بودند

Дмсозу латифу хўшдлу род

دمساز و لطیف و خوشدل و راد

Гуҳ бӯда ҳарифи ҷоми бода

گه بوده حریف جام باده

Гуҳ гашта рафиқи теғи пӯлод

گه گشته رفیق تیغ پولاد

Ҳам муҳаррами васлҳои ширин

هم محرم وصل های شیرین

Ҳам мӯниси ғуссаҳои Фарҳод

هم مونس غصه های فرهاد

Рафтанди чунонкӣ дар ҷаҳони кас

رفتند چنانکه در جهان کس

Зоишон накунад ба солҳо ёд

زایشان نکند به سالها یاد

Бо ҳам нафасон хушаст ъушрат

با هم نفسان خوش است عشرت

Бо диҷлаи нкўтрсти Бағдод

با دجله نکوترست بغداد

Ҳар воқеа кӯ фитод мо ро

هر واقعه کو فتاد ما را

Зини воқеаи саъб тар науфтод

زین واقعه صعب تر نیفتاد

Бадтари зи фироқ дӯстон чист ?

بدتر ز فراق دوستان چیست؟

Каси фурқати дӯстони мубиноад

کس فرقت دوستان مبیناد