Онҳо ки бӯдаанд зи дили дӯстдори мо
آنها که بودهاند ز دل دوستدار ما
Дар неку бади мувофиқ ваандагусор мо
در نیک و بد موافق و اندهگسار ما
Ваон ҷамъи дӯстону азизон ки буд хуш
وان جمع دوستان و عزیزان که بود خوش
Зоишон ҳамеша айши дили рӯзгори мо
زایشان همیشه عیش دل روزگار ما
Рафтанд аз ин замонаи бади аҳди зери хок
رفتند از این زمانهٔ بدعهد، زیر خاک
Ҳам аҳд мо гузошта ҳам зинҳор мо
هم عهد ما گذاشته هم زینهار ما
Гаштанди поймол ҳаводис бидон сифат
گشتند پایمال حوادث بدان صفت
Гӯйӣ ба ҳеҷ вақти набуданди ёри мо
گویی به هیچ وقت نبودند یار ما
Мо дар миёни ъушрати хуш кам нишаста ем
ما در میان عشرت خوش کم نشستهایم
То давр мондаанд ба аҷз аз канори мо
تا دور ماندهاند به عجز از کنار ما
Бад дар шумори суҳбат ҳар як дамӣ кунун
بُد در شمار صحبت هر یک دمی کنون
Беҳосилӣаст ҳосилу баси зини шумори мо
بیحاصلیاست حاصل و بس زین شمار ما
Ёрб ки аз фироқи азизон чаҳ борҳост ?
یارب که از فراق عزیزان چه بارهاست؟
Бар табъи нозуку дили нобурдбори мо
بر طبع نازک و دل نابردبار ما
Аз мо ба изтирор ҷудо шуд дилӣ ки ӯ
از ما به اضطرار جدا شد دلی که او
Буд аз тариқи меҳру вафои ихтиёри мо
بود از طریق مهر و وفا اختیار ما
Аз дӯстони ҳамдаму ёрони ҳам нафас
از دوستان همدم و یاران همنفس
Бо оўх ва дареғ фитодаст кори мо
با آوخ و دریغ فتادست کار ما
Моием дар хумори фироқ ва касе намонад
ماییم در خمار فراق و کسی نماند
Кӯи бишиканад ба бодаи инси ин хумори мо
کو بشکند به بادهٔ انس این خمار ما
Худ муҳаррамӣ куҷост дарин аҳд то диҳад ?
خود محرمی کجاست درین عهد تا دهد؟
Як дами қарори айши дил бе қарори мо
یک دم قرار عیش دل بیقرار ما
Чун бо кшор ҳодиса монадем пас чаҳ суд ?
چون با شکار حادثه ماندیم پس چه سود؟
Зини ошкор бӯдани шерони шикори мо
زین آشکار بودن شیران شکار ما
Бо онкӣ ҳаст аз сари фармони диҳии зи бахт
با آنکه هست از سر فرمان دهی ز بخت
Амну паноҳи халқи ҷаҳон дар ҷавори мо
امن و پناه خلق جهان در جوار ما
Бе дӯстони ҳам нафас аз лиззати аўФтод
بی دوستان همنفس از لذت اوفتاد
Айши латифу ҷом май хушгувори мо
عیش لطیف و جام می خوشگوار ما
Некӣ кунему некуии аиро ки дар ҷаҳон
نیکی کنیم و نیکویی ایرا که در جهان
Ин ҳар ду ба буд ки буд ёдгори мо
این هر دو به بود که بود یادگار ما