Агар шикоят гӯям з чарх нест савоб

اگر شکایت گویم ز چرخ نیست صواب

Вагар итоб кунам бо фалак чаҳ суди итоб ?

و گر عتاب کنم با فلک چه سود عتاب؟

з ҷавр ӯст марои сад ҳикоят аз ҳар навъ

ز جور اوست مرا صد حکایت از هر نوع

з дард ӯст марои сад шикоят аз ҳар боб

ز درد اوست مرا صد شکایت از هر باب

Ба теғи қаҳри миёни сипеҳри боди ду ним

به تیغ قهر میانِ سپهر باد دو نیم

Ки даври сохт маро аз диёр ва аз аҳбоб

که دور ساخت مرا از دیار و از احباب

Ба нури азм ки ҷӯям зи дӯстони даврӣ

به نور عزم که جویم ز دوستان دوری

Вале чаҳ суди қазои пеши дидаи гашти ҳиҷоб ?

ولی چه سود قضا پیشِ دیده گشت حجاب؟

Аз он ҷиҳат ки зи банноӣ ҷинс мондам давр

از آن جهت که ز ابنای جنس ماندم دور

Маро ба суҳбат ноҷинс мекунанд азоб

مرا به صحبت ناجنس می‌کنند عذاب

Дили муъаллақ пар оташаст дар бар ман

دل معلق پر آتشست در بر من

Бидон сифат ки қнодил дар бар миҳроб

بدان صفت که قنادیل در بر محراب

Агар зиёдати хӯн хоб оварад пас чист ?

اگر زیادت خون خواب آورد پس چیست؟

Марои ду дидаи пари хӯн ва нест дар дили хоб

مرا دو دیده پر خون و نیست در دل خواب

Гарон чу лангар будам кунун сазоворам

گران چو لنگر بودم کنون سزاوارم

Ба ғӯта хӯрдан дар қаъри баҳр бе поёб

به غوطه خوردن در قعر بحر بی‌پایاب

Чу мурғ зирак мондам ба ҳар ду по дар дом

چو مرغ زیرک ماندم به هر دو پا در دام

Кунун чаҳ суд ки бар сӯзем басони зи боб ?

کنون چه سود که بر سوزیم بسان زباب؟

зи ман арбадаи бастади замонаи табъи нишот

ز من به عربده بستد زمانه طبع نشاط

зи ман ба шӯъбадаи брбўди рӯзгори шабоб

ز من به شعبده بربود روزگار شباب

Чаҳ ҷони ман чаҳ яке долаи шикастаи китф

چه جان من چه یکی دالهٔ شکسته کتَف

Чаҳ ҷон чаҳ яке хаймаи гусастаи таноб

چه جان من چه یکی خیمهٔ گسسته طناب