Ҳар кӯи зи нажод одам афтод

هر کو ز نژاد آدم افتاد

Шодӣ ба насиб ӯ кам афтод

شادی به نصیب او کم افتاد

Бинмоӣ дилӣ ки ӯ дарин давр

بنمای دلی که او درین دور

Аз садамаи ғам мусаллам афтод

از صدمه غم مسلم افتاد

Захмӣ ки замона бар дилам зад

زخمی که زمانه بر دلم زد

Афзӯни зи ҳазор марҳам афтод

افزون ز هزار مرهم افتاد

Чун хуш буд эй аҷаби дили онк ?

چون خوش بود ای عجب دل آنک؟

Дар як солаши ду мотам афтод

در یک سالش دو ماتم افتاد

Қиссаи чаканам ки соғари ғам ?

قصه چکنم که ساغر غم؟

Бар дасти дилам дамодам афтод

بر دست دلم دمادم افتاد

Ҷон дар аҷабасту ақли оҷиз

جان در عجب است و عقل عاجز

Кини воқеаҳо чаҳ муҳкам афтод

کین واقعه ها چه محکم افتاد

Зон рӯз ки ранҷ бо дили мо

زان روز که رنج با دل ما

Аз накбати даҳр ҳамдам афтод

از نکبت دهر همدم افتاد

Дар дидаи хўшдлии намаки рехт

در دیده خوشدلی نمک ریخت

Дар қомати хуррамӣ хам афтод

در قامت خرمی خم افتاد

На лаҳву нишот бо ҳам омад

نه لهو و نشاط با هم آمد

На икшбаҳи айш дарҳам афтод

نه یکشبه عیش درهم افتاد

Оре ба мурод кам занад дам

آری به مراد کم زند دم

Он кас ки зи насл одам афтод

آن کس که ز نسل آدم افتاد