Ҷаҳони фатҳи ман охир ба навбаҳор расад

جهان فتح من آخر به نوبهار رسد

Ниҳоли айши ман охир ба барг ва бор расад

نهال عیش من آخر به برگ و بار رسد

Дилӣ ки кӯфтаи ранҷ ва захм хӯрд ғам аст

دلی که کوفته رنج و زخم خورد غم است

Ба айшу ъушрат беҳад ва бешумор расад

به عیش و عشرت بی حد و بی شمار رسد

Умед ҳаст казин пас навоу волаи зер

امید هست کزین پس نوا و واله زیر

Ба базми мо бадали нолаҳои зор расад

به بزم ما بدل ناله های زار رسد

Агар ба хотири ҳаркаси зи гулистони ҷаҳон

اگر به خاطر هرکس ز گلستان جهان

Гуҳии насими гулу гоҳи захм хор расад

گهی نسیم گل و گاه زخم خار رسد

Чшидоими басии захми хор , вақт омад

چشیدایم بسی زخم خار، وقت آمد

Ки кори мо ба гули лаъл обдор расад

که کار ما به گل لعل آبدار رسد

Ба узри як ғами дили гир каз замона расед

به عذر یک غم دل گیر کز زمانه رسید

Нишоту хуррамӣу коми дил , ҳазор расад

نشاط و خرمی و کام دل، هزار رسد

зи хуши дилӣу тараби даст боз натавон дошт

ز خوش دلی و طرب دست باز نتوان داشت

Агар ба хотири мо гуҳи гуҳӣ ғубор расад

اگر به خاطر ما گه گهی غبار رسد

зи чашми захми фано . . .

ز چشم زخم فنا . . .

зи рӯзгори чунин ғам ба рӯзгор расад

ز روزگار چنین غم به روزگار رسد

Ки гуфт ё ки ? гумони барад каз замона ба мо

که گفت یا که؟ گمان برد کز زمانه به ما

Ғами бузург ба як сол дар ду бор расад

غم بزرگ به یک سال در دو بار رسد

Расед мавсими он каз шробхонаҳи лутф

رسید موسم آن کز شرابخانه لطف

Ба дасти мо мадади ҷом хушгувор расад

به دست ما مدد جام خوشگوار رسد

зи тоби дил ба сари зулф тобдор расем

ز تاب دل به سر زلف تابدار رسیم

Чу ошиқӣ ки зи ҳиҷрон ба васл ёр расад

چو عاشقی که ز هجران به وصل یار رسد

Ба гӯши мо бадали нолаҳои ғмздгон

به گوش ما بدل ناله های غمزدگان

Ҳадису нукта чун дар шоҳвор расад

حدیث و نکته چون در شاهوار رسد

Тараб расад зи пас ғами чунонкии вақти хазон

طرب رسد ز پس غم چنانکه وقت خزان

Насими кавкабаи лутф навбаҳор расад

نسیم کوکبه لطف نوبهار رسد

Хурӯши барбату бонги сурӯду нолаи чанг

خروش بربط و بانگ سرود و ناله چنگ

зи базм бар фалаки сабзи зар нигор расад

ز بزم بر فلک سبز زر نگار رسد

Тарози ҳосили ин ҷумла он тавонад буд

طراز حاصل این جمله آن تواند بود

Ки сӯии мо мадади лутф кирдигор расад

که سوی ما مدد لطف کردگار رسد