Ҳеҷ вафоеи з рӯзгор надидам
هیچ وفایی ز روزگار ندیدم
Ҳеҷ меӣ холӣ аз хумор надидам
هیچ میی خالی از خمار ندیدم
Чидаам аз боғи рӯзгори басии гул
چیده ام از باغ روزگار بسی گل
Лек биҷуз дар миёна хор надидам
لیک بجز در میانِ خار ندیدم
Ҷуръаи роҳат ки хӯрд то пас аз он ман ?
جُرعه راحت که خورد تا پس از آن من؟
Бар сари хокаш чу ҷуръа , хор надидам
بر سر خاکش چو جَرعه، خوار ندیدم
Аз хами айёми коўлши ҳамаи дардаст
از خُم ایام کاولش همه دُردست
Шарбатӣ аз айш хушгувор надидам
شربتی از عیش خوشگوار ندیدم
Роҳат дил гуфта анд ҳаст дарин аҳд
راحت دل گفته اند هست درین عهد
Ин ҳама гуфтанд ва ҳеҷ бор надидам
این همه گفتند و هیچ بار ندیدم
ҲмнФсон рафтаанд ва дар ғами эшон
همنفسان رفته اند و در غم ایشان
Роҳатӣ аз ҳеҷ ғмгсор надидам
راحتی از هیچ غمگسار ندیدم
Бас ки шимурдами шумори умр ба сад даст
بس که شمردم شمار عمر به صد دست
Як нафаси хуш дар он шумор надидам
یک نفس خوش در آن شمار ندیدم
Дам наздам бо касе ба васл ки дар пай
دم نزدم با کسی به وصل که در پی
Бар дили хеш аз фироқ бор надидам
بر دل خویش از فراق بار ندیدم
Фурқат агар фии алмисл чу баҳр муҳӣт аст
فرقت اگر فی المثل چو بحر محیط است
То манам , он баҳрро канор надидам
تا منم، آن بحر را کنار ندیدم
Лиззати айёми ман ба сад нарасад лек
لذت ایام من به صد نرسد لیک
Ғуссаи айём кам аз ҳазор надидам
غصه ایام کم از هزار ندیدم
На ман танҳо зи рӯзгори дили ошӯб
نه من تنها ز روزگار دل آشوب
Кори тараби нек барқарор надидам
کار طرب نیک برقرار ندیدم
То манам андари замонаи ҳеҷ касе ро
تا منم اندر زمانه هیچ کسی را
Шодӣу роҳати з рӯзгор надидам
شادی و راحت ز روزگار ندیدم
Айш баҳораст ва бехазон ба ҷаҳон дар
عیش بهارست و بی خزان به جهان در
Ҳеҷ насимии зи нав баҳор надидам
هیچ نسیمی ز نو بهار ندیدم
Ҷумла бидидам сарои умру лекин
جمله بدیدم سرای عمر و لیکن
Ҳеҷ банно дар вай устувор надидам
هیچ بنا در وی استوار ندیدم
Кор касе , рост бар муроди дил ӯ
کار کسی، راست بر مراد دل او
Дар хам на сақф зарнигор надидам
در خم نه سقف زرنگار ندیدم
Оқибаи аламри такяи гоҳи саломат
عاقبة الامر تکیه گاه سلامت
Беҳтар аз алтоф кирдигор надидам
بهتر از الطاف کردگار ندیدم