Ҷаҳону кори ҷаҳони сари басар ҳама бодаст
جهان و کار جهان سر بسر همه بادست
Хунак касе ки зи банд замона озодаст
خنک کسی که ز بند زمانه آزادست
Сабот нест ҷаҳонро ба нохушӣу хушӣ
ثبات نیست جهان را به ناخوشی و خوشی
Ки ӯ ба аҳди вафои сахт суст бунёдаст
که او به عهد وفا سخت سست بنیادست
Гулӣ ба даст ки додаст рӯзгор бигӯ ?
گلی به دست که دادست روزگار بگو؟
Ки баъд аз он ба ҷафо хорҳош наниҳодаст
که بعد از آن به جفا خارهاش ننهادست
Ки хӯрд бодаи роҳати дӯдам ки охири кор ?
که خورد بادهٔ راحت دو دم که آخر کار؟
Ба ҷои бода на дар дасташ аз ҷаҳон бодаст
به جای باده نه در دستش از جهان بادست
Ду дӯсти ҷамъи куҷои дидае ду рӯзи баҳам
دو دوست جمع کجا دیدهای دو روز بهم
Ки дар миёни пас аз он фурқатӣ науфтодаст
که در میان پس از آن فرقتی نیفتادست
зи айш бар дили худ ҳеҷ шаби дарӣ ки кушод ?
ز عیش بر دل خود هیچ شب دری که گشاد؟
Ки баъд аз он ғами азуи хӯни дидаи нгшодст
که بعد از آن غم ازو خون دیده نگشادست
Яке манам ки маро аз ҳаводиси фалакӣ
یکی منم که مرا از حوادث فلکی
Ба пеши чашми ҳама олам анда ободаст
به پیش چشم همه عالم اندُهآبادست
Гуҳӣ ба қаҳри зи ёрони маро ҷудо кардаст
گهی به قهر ز یاران مرا جدا کردست
Гуҳӣ ба ғуссаи маро гӯшмолҳо додаст
گهی به غصه مرا گوشمالها دادست
Ҳар онгаҳе ки ман осӯдаи хостам бӯдан
هر آنگهی که من آسوده خواستم بودن
Ъноу ранҷ ба ман бештар фиристодаст
عنا و رنج به من بیشتر فرستادست
Бар остони ҷаҳони ҳеҷ каси нишони надиҳад
بر آستان جهان هیچ کس نشان ندهد
Ки ҳеҷ кас ба ҷаҳон ҳаст каз ҷаҳон шодаст
که هیچ کس به جهان هست کز جهان شادست
Касе ки мекунад аз ҷаври осмони фарёд
کسی که میکند از جور آسمان فریاد
Агар чаҳ ман накунам ҷойгоҳ фарёдаст
اگر چه من نکنم جایگاه فریادست
Агар чаҳ хотамати кори умр халқ фаност
اگر چه خاتمت کار عمر خلق فناست
Ки одамии ҳама аз баҳр нестӣ зодаст
که آدمی همه از بهر نیستی زادست
Вале фироқи азизон ки он ба каси мрсод
ولی فراق عزیزان که آن به کس مرساد
Ҳазор бори гаронтар з кӯҳ пӯлодаст
هزار بار گران تر ز کوه پولادست
Ба сулҳу ҷанги ҷаҳони ҳеҷ эътимод макун ?
به صلح و جنگ جهان هیچ اعتماد مکن
Ки сулҳ ӯ ҳама ҳазласту ҷанг ӯ бодаст
که صلح او همه هزل است و جنگ او بادست