Рафтӣу дарди дил ба ҷаҳон дар гузоштӣ

رفتی و درد دل به جهان در گذاشتی

Хуфтӣ ва дастҳо ҳама бар сар гузоштӣ

خفتی و دستها همه بر سر گذاشتی

Хотуни кишварӣ ту нагӯйӣ чаҳ аўФтод ?

خاتون کشوری تو نگویی چه اوفتاد؟

Каз мо малули гаштӣ ва кишвар гузоштӣ

کز ما ملول گشتی و کشور گذاشتی

Дидӣ ки роҳи заҳмати ағёр бар натофт

دیدی که راه زحمت اغیار بر نتافت

Танҳо шудӣу ъдт ва лашкар гузоштӣ

تنها شدی و عدت و لشکر گذاشتی

Тобути тангу ҳасрати дили барадӣ аз ҷаҳон

تابوت تنگ و حسرت دل بردی از جهان

Тоҷу сариру ёра ва афсар гузоштӣ

تاج و سریر و یاره و افسر گذاشتی

Дар банд хок монадӣу озоду банда ро

در بند خاک ماندی و آزاد و بنده را

Бар хоки роҳ , оҷиз ва музтар гузоштӣ

بر خاک راه، عاجز و مضطر گذاشتی

эй миваи дили падар ! ин дардҳо нигар

ای میوه دل پدر! این دردها نگر

Каз марги хеш дар дил модар гузоштӣ

کز مرگ خویش در دل مادر گذاشتی

Ин бар ҳаме чаҳ буд ? ки бе ҳеҷ мӯҷибӣ

این بر همی چه بود؟ که بی هیچ موجبی

Исмати сарои хеш мшмр гузоштӣ

عصمت سرای خویش مشمر گذاشتی

Доман фишондӣ аз ҳама яъне ки май рӯм

دامن فشاندی از همه یعنی که می روم

Рафтӣ ва ҳар чаҳ доштӣ эдар гузоштӣ

رفتی و هر چه داشتی ایدر گذاشتی

Дар мағриб ҳалок фитодӣ чу офтоб

در مغرب هلاک فتادی چو آفتاب

Дар чашми мо сршг чу ахтар гузоштӣ

در چشم ما سرشگ چو اختر گذاشتی

Бигузаштӣ аз замона вале умри ҷовдон

بگذشتی از زمانه ولی عمر جاودان

Вақфи атобак ва ду бародар гузоштӣ

وقف اتابک و دو برادر گذاشتی