Дил дар андӯҳ ҷон набоистӣ

دل در اندوه جان نبایستی

Ҷони ҳариф ҷаҳон набоистӣ

جان حریف جهان نبایستی

То надидӣ каси ошиёнаи хок

تا ندیدی کس آشیانه خاک

Дидаи ҷуз хокдон набоистӣ

دیده جز خاکدان نبایستی

Осмонро казу кас эмин нест

آسمان را کزو کس ایمن نیست

Аз ҳаводис амон набоистӣ

از حوادث امان نبایستی

На фалак чун адуӣ шаш ҷиҳатанд

نه فلک چون عدوی شش جهتند

Умри ҷузи як замон набоистӣ

عمر جز یک زمان نبایستی

Гулистони ҳаёти сахт хуш аст

گلستان حیات سخت خوش است

Хор дар гулистон набоистӣ

خار در گلستان نبایستی

Бар кафи соқёни базми аҷал

بر کف ساقیان بزم اجل

Соткинӣ гарон набоистӣ

ساتکینی گران نبایستی

Ҳарбаи шоми дайламии калла ро

حربه شام دیلمی کله را

Равшанӣ дар синон набоистӣ

روشنی در سنان نبایستی

Зардаи шому нуқраи хинги саҳар

زرده شام و نقره خنگ سحر

Чархро зер рон набоистӣ

چرخ را زیر ران نبایستی

Субҳро коб рӯй рехтаи бод

صبح را کاب روی ریخته باد

Нафас оташ фишон набоистӣ

نفس آتش فشان نبایستی

Офтобӣ ки зарра зарра бааст

آفتابی که ذره ذره بهست

Сояро бим ҷон набоистӣ

سایه را بیم جان نبایستی

Фалаки ҳуққаи бозро пас азин

فلک حقه باز را پس ازین

Муҳраи андар даҳон набоистӣ

مهره اندر دهان نبایستی

Луқмаи умр агарчӣ саг нахурд

لقمه عمر اگرچه سگ نخورد

Ҳамаи тан устихон набоистӣ

همه تن استخوان نبایستی

Чун дилу дидаи замона тиҳӣ аст

چون دل و دیده زمانه تهی است

зи обу оташ нишон набоистӣ

ز آب و آتش نشان نبایستی

Сухани ғами ҳама ҷаҳон бигирифт

سخن غم همه جهان بگرفت

Ин сухан дар ҷаҳон набоистӣ

این سخن در جهان نبایستی

То карон кардамӣ з ҳар ду ҷаҳон

تا کران کردمی ز هر دو جهان

Як нафас дар миён набоистӣ

یک نفس در میان نبایستی

То ба оҳи офтоби сўхтмӣ

تا به آه آفتاب سوختمی

Шармам аз осмон набоистӣ

شرمم از آسمان نبایستی

То нигинҳо зи ашги сохтмӣ

تا نگین ها ز اشگ ساختمی

Лаъл дар ҳеҷ кон набоистӣ

لعل در هیچ کان نبایستی

Даҳр агар ғмгсор нест равост

دهر اگر غمگسار نیست رواست

Ба ғамам шодмон набоистӣ

به غمم شادمان نبایستی

Гарчи ман даст бар серуми зи фалак

گرچه من دست بر سرم ز فلک

Садр соҳибқирон набоистӣ

صدر صاحبقران نبایستی

Оқилони длшкстаҳи змннд

عاقلان دلشکسته زمنند

Ғофилони дасти бастаи мҳннд

غافلان دست بسته محنند

Ҳамчуи ҳиндӯ бар оташанд зи ғам

همچو هندو بر آتش اند ز غم

Тӯтӣоне ки андарин чамананд

طوطیانی که اندرین چمنند

Зери ин сақфи косаи пӯши фалак

زیر این سقف کاسه پوش فلک

Гуҳари дил чу кӯза ме шикананд

گهر دل چو کوزه می شکنند

Вондрини доми танги ҳалқаи хок

واندرین دام تنگ حلقه خاک

Оқилон ҷон диҳанд ва дам назананд

عاقلان جان دهند و دم نزنند

Ду уқобанд бар ду шохи фалак

دو عقابند بر دو شاخ فلک

Ки биҷузи бехи умр бар накунанд

که بجز بیخ عمر بر نکنند

Кимиё мекунанд бо хуршед

کیمیا می کنند با خورشید

То зи поиш чу сояи дрФгннд

تا ز پایش چو سایه درفگنند

Зери тир шикастаанд нуҷум

زیر تیر شکسته اند نجوم

То дарин ҷомхонаҳ куҳананд

تا درین جامخانه کهنند

Ба худоӣ ки равшанони фалак

به خدایی که روشنان فلک

Тира бо қаҳр ӯ чу аҳримананд

تیره با قهر او چو اهرمنند

Бар ради боргоҳи қудрат ӯ

بر رد بارگاه قدرت او

Анкабутони обу гули нтннд

عنکبوتان آب و گل نتنند

Кобу хок аз наҳифи оташи марг

کاب و خاک از نهیب آتش مرگ

Рафта аз об ва ранг хештананд

رفته از آب و رنگ خویشتنند

Нуқрагони фалак чу сӯрати зар

نقرگان فلک چو صورت زر

Бар бисот ҷалол мумтаҳананд

بر بساط جلال ممتحنند

Шоҳидони шукри ҳадис чу шамъ

شاهدان شکر حدیث چو شمع

Зини ҳаваси хӯни дида дар даҳананд

زین هوس خون دیده در دهنند

Оқилони зери ин ҳдиқаҳи сабз

عاقلان زیر این حدیقه سبز

ё сухан гашта ё дарин сухананд

یا سخن گشته یا درین سخنند

Чун чароғанд рӯзи мурдаи зи ғам

چون چراغند روز مرده ز غم

Шаби равонӣ ки шамъ анҷумананд

شب روانی که شمع انجمنند

Тир пар карда сафдарони қазо

تیر پر کرده صفدران قضا

Бар тиҳӣгоҳи умри мард ва зананд

بر تهیگاه عمر مرد و زنند

Хӯни дили хӯрдаи хусравони замин

خون دل خورده خسروان زمین

Ба мъзои хоҷаи змннд

به معزای خواجه زمنند

Онкӣ бе нуктаи лабу даҳанаш

آنکه بی نکته لب و دهنش

Оби лаби рафтаи олимӣ чу мананд

آب لب رفته عالمی چو منند

Онкӣ бедалқу садраи сияҳаш

آنکه بی دلق و صدره سیهش

Осмонҳо кабӯд перҳананд

آسمانها کبود پیرهنند

Тӯтӣон беҳадис ӯ чу шукр

طوطیان بی حدیث او چو شکر

Гуҳ ғариқанду гуҳ ба сӯхтанд

گه غریقند و گه به سوختند

Чархи байни раҳ бар офтоб зада

چرخ بین ره بر آفتاب زده

Хоки байни роҳ носавоб зада

خاک بین راه ناصواب زده

Мавҷи хунобаи байни зи домани хок

موج خونابه بین ز دامن خاک

Бар гиребон моҳтоб зада

بر گریبان ماهتاب زده

Оташи ғам , ҷаҳони з бе намакӣ

آتش غم، جهان ز بی نمکی

Бар ҷигарҳои чун кабоб зада

بر جگرهای چون کباب زده

Аз паии кини хоҷа дар дили шаб

از پی کین خواجه در دل شب

Осмони ҳарба шаҳоб зада

آسمان حربه شهاب زده

Субҳи дроъаҳ чок карда зи дард

صبح دراعه چاک کرده ز درد

Шаби сари гесуӣ ба тоб зада

شب سر گیسوی به تاب زده

Фалаки хирқаи пӯш бе ҳасанаш

فلک خرقه پوش بی حسنش

Сбҳаҳ бар торак туроб зада

سبحه بر تارک تراب زده

Бод бе сояи муборак ӯ

باد بی سایه مبارک او

Хок дар чашм офтоб зада

خاک در چشم آفتاب زده

Сад синон бе Асои Мӯсо ӯ

صد سنان بی عصای موسی او

Хизр бар сина хароб зада

خضر بر سینه خراب زده

Кӯзаи офтоб бар кафанаш

کوزه آفتاب بر کفنش

Ба даҳони саҳар гулоб зада

به دهان سحر گلاب زده

Бар сари хок ӯ зи соғари чашм

بر سر خاک او ز ساغر چشم

Осиёи сипеҳр об зада

آسیای سپهر آب زده

Оҳӯон дар ғамаши зи синаи гарм

آهوان در غمش ز سینه گرم

Шуъла дар нофи мшг ноб зада

شعله در ناف مشگ ناب زده

Ашги дарёии чашми ман ба ғамаш

اشگ دریای چشم من به غمش

Таъна дар лؤлؤ хўшоб зада

طعنه در لؤلؤ خوشاب زده

Зуҳра то захм хӯрд мотам ӯст

زهره تا زخم خورد ماتم اوست

Нест як захма бар рубоб зада

نیست یک زخمه بر رباب زده

Хуш буд хосса дар дили хок

خوش بود خاصه در دل خاک

Оби ин куҳна осиёб зада

آب این کهنه آسیاب زده

Гардани чархи сарду хуш чу Фқоъ

گردن چرخ سرد و خوش چو فقاع

Ба сари теғ чун сдоб зада

به سر تیغ چون سداب زده

Чанд пурсӣ зи ман ки маркази хок

چند پرسی ز من که مرکز خاک

Чист бо гунбад шитоб зада ?

چیست با گنبد شتاب زده؟

Ним гӯйӣаст сахт карда ба мех

نیم گویی است سخت کرده به میخ

Чор тоқӣаст бетаноб зада

چار طاقی است بی طناب زده

Сина хуш кун ки ноф рӯй замин

سینه خوش کن که ناف روی زمین

Ҳаст бар меҳнат ва азоб зада

هست بر محنت و عذاب زده