То оламаст умед касе зу вафо нашуд

تا عالم است امید کسی زو وفا نشد

То хок буд дарди дилиро даво нашуд

تا خاک بود درد دلی را دوا نشد

Каси дона Эй наёфт азин хирмани кабӯд

کس دانه ای نیافت ازین خرمن کبود

То ҳамчуи донаи бастаи дом фано нашуд

تا همچو دانه بسته دام فنا نشد

Даҳри ду рангу чархи ду кӣса чаҳ кор кард ?

دهر دو رنگ و چرخ دو کیسه چه کار کرد؟

Кон ҳар чаҳ бади савоб ба охир хато нашуд

کان هر چه بد صواب به آخر خطا نشد

Бар соҳили саодати куллӣ ки аўФтод ?

بر ساحل سعادت کلی که اوفتاد؟

Онкас ки аз мшимаҳи олам ҷудо нашуд

آنکس که از مشیمه عالم جدا نشد

Сар май баради муъоинаи гардун ба дасти қаҳр

سر می برد معاینه گردون به دست قهر

Ҷуз бар сари бурӣдаи қад ӯ ду то нашуд

جز بر سر بریده قد او دو تا نشد

Гардан касе ки кард яке лаҳза чун рубоб

گردن کسی که کرد یکی لحظه چون رباب

То гӯшмол ёфта чун грдно нашуд

تا گوشمال یافته چون گردنا نشد

Олам ба қавли ҳеҷ кас аз фитна сар натофт

عالم به قول هیچ کس از فتنه سر نتافت

Оҳан ба ҷади ҳеҷ касе кимиё нашуд

آهن به جد هیچ کسی کیمیا نشد

То дар миёни хӯни калла саракашон надид

تا در میان خون کله سرکشان ندید

Гардун ба шарти таъзияи нилӣ қабо шуд

گردون به شرط تعزیه نیلی قبا شد

Сирӣ талаб макун ки каси андари нишеби хок

سیری طلب مکن که کس اندر نشیب خاک

Ҷузи ташна лаб наомаду ҷуз ношто нашуд

جز تشنه لب نیامد و جز ناشتا نشد

Ҳон эй мҷир ! ҳамдам олам машав ки ӯ

هان ای مجیر! همدم عالم مشو که او

Бо ҳамдами Масеҳи дувум ошно нашуд

با همدم مسیح دوم آشنا نشد

Як дили зи тири ҳодиса беғам ки ёфтаст ?

یک دل ز تیر حادثه بی غم که یافتست؟

Як дами зи сарфи даҳри мусаллам ки ёфтаст ?

یک دم ز صرف دهر مسلم که یافتست؟

Зери сипеҳри оинаи гардон чу оина

زیر سپهر آینه گردان چو آینه

Софии дилии мувофиқу ҳамдам ки ёфтаст ?

صافی دلی موافق و همدم که یافتست؟

Ҳар тухми ғам ки гум шуд азин Осиёи сабз

هر تخم غم که گم شد ازین آسیای سبز

Ҷуз дар миёни тухмаи одам ки ёфтаст ?

جز در میان تخمه آدم که یافتست؟

Ман то манам зи ғами дилӣ эмин наёфтам

من تا منم ز غم دلی ایمن نیافتم

Гӯйӣ ба рағми ман дил беғам ки ёфтаст ?

گویی به رغم من دل بی غم که یافتست؟

Дар олами вуҷӯди сафина наҷот нест

در عالم وجود سفینه نجات نیست

Вар ҳаст дар ҷазираи олам ки ёфтаст ?

ور هست در جزیره عالم که یافتست؟

Зер фалак магӯӣ ки сад хаста ёфтам

زیر فلک مگوی که صد خسته یافتم

Як хастаро бигӯӣ ки марҳам ки ёфтаст ?

یک خسته را بگوی که مرهم که یافتست؟

Гуми гашти сад ҳазор дили андари миёни хӯн

گم گشت صد هزار دل اندر میان خون

То дар ду куни як дили хуррам ки ёфтаст ?

تا در دو کون یک دل خرم که یافتست؟

Кас дар замонаи мардуму роҳат баҳам наёфт

کس در زمانه مردم و راحت بهم نیافت

Дар шаҳри кӯру оина бо ҳам ки ёфтаст ?

در شهر کور و آینه با هم که یافتست؟

Аз ҳар банно ки монад зи айёми ёдгор

از هر بنا که ماند ز ایام یادگار

Алои баннои ҳодисаи муҳкам ки ёфтаст ?

الا بنای حادثه محکم که یافتست؟

Рӯй мҷири пари хати хунини зи ашги чашм

روی مجیر پر خط خونین ز اشگ چشم

Ҷуз дар вафоти садри макрам ки ёфтаст ?

جز در وفات صدر مکرم که یافتست؟

Охири давои ҷони зи ҷаҳон нопадид шуд

آخر دوای جان ز جهان ناپدید شد

Сарви сухани зи боғи баён нопадид шуд

سرو سخن ز باغ بیان ناپدید شد

Хуршеди лутф бар сари кӯҳ фано расед

خورشید لطف بر سر کوه فنا رسید

Оби сафои зи ҷӯии ҷаҳон нопадид шуд

آب صفا ز جوی جهان ناپدید شد

Онкўи зи нафаси нотиқаи ҷонҳо ба халқ дод

آنکو ز نفس ناطقه جانها به خلق داد

Аз накбати замона чу ҷон нопадид шуд

از نکبت زمانه چو جان ناپدید شد

Дар гашт дар миёнаи ақди ҷалолу боз

در گشت در میانه عقد جلال و باز

Бигусасти ақд ва дар зи миён нопадид шуд

بگسست عقد و در ز میان ناپدید شد

ӯ дар ду дасти даҳри мшъбд чу муҳра буд

او در دو دست دهر مشعبد چو مهره بود

Зини даст ва рух намӯд , вазон нопадид шуд

زین دست و رخ نمود، وزان ناپدید شد

Маънӣ талаб макун ки амир сухан намонад

معنی طلب مکن که امیر سخن نماند

Гавҳари тамаъи мадор ки кон нопадид шуд

گوهر طمع مدار که کان ناپدید شد

Бар шоҳроҳи файзи нишон буд хотираш

بر شاهراه فیض نشان بود خاطرش

Файз аз роҳи аўФтоду нишон нопадид шуд

فیض از راه اوفتاد و نشان ناپدید شد

Ақлаши забони қудс ҳаме хонду зини сабаб

عقلش زبان قدس همی خواند و زین سبب

Дар коми хоки ҳамчуи забон нопадид шуд

در کام خاک همچو زبان ناپدید شد

Мӯъҷиз ки оварад ки муаййид ҷаҳон гузошт ?

معجز که آورد که مؤید جهان گذاشت؟

Тир аз куҷо равад ки камон нопадид шуд ?

تیر از کجا رود که کمان ناپدید شد؟

Доне ки чархи пер чаро ? ҷумлаи чашми гашт

دانی که چرخ پیر چرا؟ جمله چشم گشت

Каз чархи пери сарви равон нопадид шуд

کز چرخ پیر سرو روان ناپدید شد

Дидӣ ки чарх , шишаи зинҳор чун шикаст ?

دیدی که چرخ، شیشه زنهار چون شکست؟

Кораш ба дасти ҳодиса дар кор чун шикаст ?

کارش به دست حادثه در کار چون شکست؟

Дар коми ақли хурдаи алмос чун фишонд ?

در کام عقل خرده الماس چون فشاند؟

Дар чашми нутқи новаки хунхор чун шикаст ?

در چشم نطق ناوک خونخوار چون شکست؟

Санги қазо ба дасти фалак буд агар на ӯ

سنگ قضا به دست فلک بود اگر نه او

Бе санги ҷомхонаҳи асрор чун шикаст ?

بی سنگ جامخانه اسرار چون شکست؟

эй хор дар ду чашми фалаки руста то ба қаҳр

ای خار در دو چشم فلک رسته تا به قهر

Дар наргиси шукуфта ӯ хор чун шикаст ?

در نرگس شکفته او خار چون شکست؟

Онҷои ним ки чархи тилисмаш чигуна сохт ?

آنجا نیم که چرخ طلسمش چگونه ساخت؟

Зини дил шикастаам ки дигар бор чун шикаст ?

زین دل شکسته ام که دگر بار چون شکست؟

Бар рӯҳ ӯ чаҳор дар арқон бибаста буд

بر روح او چهار در ارکان ببسته بود

Дар як нафас на оина ҳар чор чун шикаст ?

در یک نفس نه آینه هر چار چون شکست؟

Дилҳо басии шикасти азин ғам ки осмон

دلها بسی شکست ازین غم که آسمان

Гавҳар дар он ду лаъли шукри бор чун шикаст ?

گوهر در آن دو لعل شکر بار چون شکست؟

Фикрат яқин накард ки ӯ бол чун кушод ?

فکرت یقین نکرد که او بال چون گشاد؟

Нуқта хабар надошт ки паргор чун шикаст ?

نقطه خبر نداشت که پرگار چون شکست؟

Хуршед диду бас ки нафасҳои сард ӯ

خورشید دید و بس که نفسهای سرد او

Бозори гарми субҳ ба озор чун шикаст ?

بازار گرم صبح به آزار چون شکست؟

Зинҳории замона ки шуд онкӣ дар наёфт ?

زنهاری زمانه که شد آنکه در نیافت؟

Гӯ бо амири шишаи зинҳор чун шикаст ?

گو با امیر شیشه زنهار چون شکست؟

Ҳаргиз ки дид рӯҳи қудс дар даҳони хок

هرگز که دید روح قدس در دهان خاک

Ҳаргиз ки ёфт қуфли муҷарради миёни хок

هرگز که یافت قفل مجرد میان خاک

Дар пушти хоки хояи заррини мҷўӣ аз онк

در پشت خاک خایه زرین مجوی از آنک

Мурғи Масеҳ сайр шуд аз ошёни хок

مرغ مسیح سیر شد از آشیان خاک

Он шаб ки хоки парда ӯ шуд ба мотамаш

آن شب که خاک پرده او شد به ماتمش

Бадаред ҳафт пардаи гардуни фиғони хок

بدرید هفت پرده گردون فغان خاک

Ин сақф зинҳор шикани хӯни зи дидаи рехт

این سقف زینهار شکن خون ز دیده ریخت

Аз бас ки зинҳор шунид аз забони хок

از بس که زینهار شنید از زبان خاک

То ӯ чу ганҷ дар шикам хок шуд дафин

تا او چو گنج در شکم خاک شد دفین

Шаб ҳиндӯӣаст аз пай ӯ посбони хок

شب هندوی است از پی او پاسبان خاک

Гар буд ҷои нукта чун дар даҳон ӯ

گر بود جای نکته چون در دهان او

Пас дар чаро ниҳоди фалак дар даҳони хок

پس در چرا نهاد فلک در دهان خاک

Гирам ки аз ҷаҳон бишуд охир на боз раст ?

گیرم که از جهان بشد آخر نه باز رست؟

Аз саъду наҳси ахтару суду зиёни хок

از سعد و نحس اختر و سود و زیان خاک

Рӯҳаши фалак ба рӯҳ амин дод ва боз раст

روحش فلک به روح امین داد و باز رست

Кони нақди ҷон на зон фалаки бад на зон хок

کان نقد جان نه زان فلک بد نه زان خاک

Безот ӯ ба чашм ки бинад хаёли лутф ?

بی ذات او به چشم که بیند خیال لطف؟

Бо муштарии умед ки дорад қирони хок ?

با مشتری امید که دارد قران خاک؟

Онкў ба офтоби сар остин намӯд

آنکو به آفتاب سر آستین نمود

Сари байн ки чун ниҳоди барин остони хок

سر بین که چون نهاد برین آستان خاک

То дар зи дард ӯ ба ҷигар дар кушода ам

تا در ز درد او به جگر در گشاده ام

Сад ҷӯии хӯни зи дидаи ахтар кушода ам

صد جوی خون ز دیده اختر گشاده ام

Бар рӯй моҳ аз оҳи ҷигари парда баста ам

بر روی ماه از آه جگر پرده بسته ام

Ваз рӯй Зуҳраи гӯшаи чодар кушода ам

وز روی زهره گوشه چادر گشاده ام

Гардуни ду то шуд аз паии гавҳар чидан чу дид

گردون دو تا شد از پی گوهر چیدن چو دید

Каз дидаи ман тавилаи гавҳар кушода ам

کز دیده من طویله گوهر گشاده ام

Гар боди ғами ситади зи сари ман кулоҳи сабр

گر باد غم ستد ز سر من کلاه صبر

Шояд ки ман з бе каллаии сар кушода ам

شاید که من ز بی کلهی سر گشاده ام

Хӯнӣ ки дид рехти хасам , гср ситурда ам

خونی که دید ریخت خسم، گسر سترده ام

Бандӣ ки синаи баст , сагамгар кушода ам

بندی که سینه بست، سگم گر گشاده ام

Раънои шӯхи чашми манам варна дар ҷаҳон

رعنای شوخ چشم منم ورنه در جهان

Бе нури дидаи дидаи чробр кушодаам ?

بی نور دیده دیده چرابر گشاده ام؟

Гар ҳафт баҳр ҳашт шавад нест турфа зонк

گر هفت بحر هشت شود نیست طرفه زانک

Бе ӯ зи дидаи қулзуми дигар кушода ам

بی او ز دیده قلزم دیگر گشاده ام

Ҷавзо чу хоки хасм ман омад ки ман ба оҳ

جوزا چو خاک خصم من آمد که من به آه

Дӯш аз миён ӯ камари зар кушода ам

دوش از میان او کمر زر گشاده ام

Аз насар осмони биҷуз аз бол нашканам

از نسر آسمان بجز از بال نشکنم

Акнӯн ки ман ба кини фалаки пар кушода ам

اکنون که من به کین فلک پر گشاده ام

То дида бар ҷаҳон бизанам бе ҷаҳони лутф

تا دیده بر جهان بزنم بی جهان لطف

Дар бастаам ба азлату дафтар кушода ам

در بسته ام به عزلت و دفتر گشاده ام