Онкии муҳиби қасд хоб кунад аз он ҷиҳат буд ки вақте дар хоби хаёл ӯ дида бошад дар орзӯии он пайвастаи сари биболин интизори боз ниҳода бошаду чашм аз крбу меҳнат бар ҳам ниҳода бошад ки бидон давлат боз расад лои илоҳи алои аллоҳи шоҳи шуҷоъи кирмонии қудси аллоҳи рӯҳаи чиҳил сол бихуфт чун ногоҳе дар хоб шуд ҷамоли зулҷалол дар хоб дид аз ғоят ишқ гуфт бори худоёи ман ин иззатро дар бедорӣ май тлбидм дар хоб ёфтам хитоб омад ки ё шоҳи ин иззати самараи он бидориҳости баъд аз он шоҳи қудси аллоҳи рӯҳа ҳамеша ҷома дар сар кашидӣ баъд аз гузордани фарзу суннати сар бар болини интизор боз наҳодӣу мигФтӣ :

آنکه محب قصد خواب کند از آن جهت بود که وقتی در خواب خیال او دیده باشد در آرزوی آن پیوسته سر ببالین انتظار باز نهاده باشد و چشم از کُرب و محنت بر هم نهاده باشد که بدان دولت باز رسد لا اِله الاّ اللّه شاه شجاع کرمانی قَدّسَ اللّهُ رَوُحَهُ چهل سال بخفت چون ناگاهی در خواب شد جمال ذوالجلال در خواب دید از غایت عشق گفت بار خدایا من این عزت را در بیداری می‌طلبیدم در خواب یافتم خطاب آمد که یا شاه این عزت ثمرۀ آن بیداریهاست بعد از آن شاه قَدّسَ اللّهُ رَوُحَهُ همیشه جامه در سر کشیدی بعد از گذاردن فرض و سنت سر بر بالین انتظار باز نهادی و میگفتی:

Рояти срўрқлбии фии мномӣ

رَاَیْتُ سرّورقَلبی فی مَنامی

Фоҳббти алтнъси волмномо

فَاحْببتُ التنعُسَ وَالمَناما

Дар хоби хаёли ту маро ёд кунад

در خواب خیال تو مرا یاد کند

Ояд бар ман дили маро шод кунад

آید بر من دل مرا شاد کند

Дили пиндорад ки ман туро ёфта ам

دل پندارد که من ترا یافته‌ام

Бедор шавад ҳазор фарёд кунад

بیدار شود هزار فریاد کند