эй азиз чун дар мабодии ишроқи анвори ҷалоли ваҳму ақл дар зовияи адам мутаворӣ шаванд бар лавҳи дил агарчӣ муҳаззаб буду мустаъид ки нақши кандӯ чун ҳиҷоби иззати брнхизди акс чигуна зоҳир шавад бар оина сқолт ёфта дил ?

ای عزیز چون در مبادی اشراق انوار جلال وهم و عقل در زاویۀ عدم متواری شوند بر لوح دل اگرچه مهذب بود و مستعد که نقش کندو چون حجاب عزت برنخیزد عکس چگونه ظاهر شود بر آینۀ صقالت یافتۀ دل؟

Дар суханони шайхи Абӯалии Формдии қудси аллоҳи рӯҳа омадааст ки чун бандаро дар бишъўрӣ аз ҳудӯди инсоният берун баранд ва аз олами маликят дар он бишъўрӣ бартар шавад раво буд ки анвори таҷаллии зот беКиев бар вай уфтад аммо агар бмсли кӯҳ буд мндк гардад ва агар қоими бқўти набувват буд муаййиди бтأӣиди рисолат буд бимираду роҳи Фноء абад баргирад ҷаълаи дкои вхри Мӯсои съқои сароин маънӣаст .

در سخنان شیخ ابوعلی فارمدی قَدَّسَ اللّهُ رُوحَهُ آمده است که چون بنده را در بیشعوری از حدود انسانیت بیرون برند و از عالم ملکیت در آن بیشعوری برتر شود روا بود که انوار تجلّی ذات بی کیف بر وی افتد اما اگر بمثل کوه بود مندک گردد و اگر قائم بقوت نبوت بود مؤید بتأئید رسالت بود بمیرد و راه فناء ابد برگیرد جَعَلَهُ دَکَّاً وَخَرَّ موسی صَعِقا سرّاین معنی است.