Ошиқ дар ишқ то бахуд қоимаст ихлосу риё ҳар ду васф ӯро лозимаст ва бидон аз маъшӯқи маҳҷӯб , чун авсоф ӯ дар ӯ бқўти ишқ ботил шаванд ва дар худ аз худ фонӣ бимонаду ббқои маҳбӯби боқии дарин мақоми лорёءи влоохлоси лоҳлоки влохлос эй бародари ошиқро рӯйаст аз он рӯй брўисту кори маъшӯқ бар хилоф инаст аз он бар сари кӯй ӯ аз куштаи пуштаҳост ҳаким гуяд :

عاشق در عشق تا بخود قائم است اخلاص و ریا هر دو وصف او را لازمست و بدان از معشوق محجوب، چون اوصاف او در او بقوت عشق باطل شوند و در خود از خود فانی بماند و ببقای محبوب باقی درین مقام لاریاءٌ وَلااخْلاصٌ لاهَلاکٌ وَلاخَلاصٌ ای برادر عاشق را رویست از آن روی برویست و کار معشوق بر خلاف اینست از آن بر سر کوی او از کشته پشته‌هاست حکیم گوید:

Ман қтлтаҳи Фонои дитаҳи ғӯрӣ азим дорад дар баён натавон оварад касе сараши нмидонди забони даракаши забони даракаш .

مَنْ قَتلتُه فَاَنَا دَیِتُهُ غوری عظیم دارد در بیان نتوان آورد کسی سرش نمیداند زبان درکش زبان درکش.