Бештари сабаби ҳалоки ошиқи дарин роҳ аз аФшоءи сар маъшӯқаст зеро ки дар олами тариқати аФшоءи сари алрбўбиаҳи куфр собитасту куфри баъд аз имони бғирти маъшӯқи иртидод буду иртидоди мӯҷиби қатли ман бадали дайнаи Фоқтлўаҳи шблии қудси аллоҳ рӯҳа гуфт дар он рӯз ки ҳусайни Мансурро қудси аллоҳи рӯҳаи ббоби алтофи он ҷилва буд дар муқобила ӯ бимонадам то шаб ва баъзе аз асрор дар назар оварадам чун шаб даромад онҷо таваққуф намудем то бар боқии асрор воқиф шавам бҷмоли зулҷалол мкошФ шудам бе нози арзаи доштам ва гуфтам бори худоёи ин банда буд аз аҳли тавҳиди мкошФи босрори ишқу мақбули даргоҳи ҳикмати дарин воқеа чаҳ буд хитоб омад ки ёдлқи кўшФи басари ман асрори ноФоФшоҳои Фнзл ба мотрӣ гуфтам чун киштӣ ҳдрост фармуд лоёдлқи ман қтлтаҳи Фонодитаҳ :
بیشتر سبب هلاک عاشق درین راه از افشاء سر معشوق است زیرا که در عالم طریقت اِفشاءُ سِرِ الرُّبوبیِة کُفْرُ ثابت است و کفر بعد از ایمان بغیرت معشوق ارتداد بود و ارتداد موجب قتل مَنْ بَدّلُ دینَهُ فاَّقْتُلوُهُ شبلی قدس اللّهُ روحه گفت در آن روز که حسین منصور را قدس اللّه روحَهُ بباب الطاف آن جلوه بود در مقابلۀ او بماندم تا شب و بعضی از اسرار در نظر آوردم چون شب درآمد آنجا توقف نمودم تا بر باقی اسرار واقف شوم بجمال ذوالجلال مکاشف شدم بی ناز عرضه داشتم و گفتم بار خدایا این بندۀ بود از اهل توحید مکاشف باسرار عشق و مقبول درگاه حکمت درین واقعه چه بود خطاب آمد که یادَلقُ کوشِفَ بِسرّ مِنْ اَسْرار نافَافْشاها فَنَزَلَ بِهِ ماتَری گفتم چون کشتی هدراست فرمود لایادَلْقُ مَنْ قَتْلتُه فَانَادِیَتُهُ:
Гар ман кшмт дам мазану боки мадор
گر من کشمت دم مزن و باک مدار
Чун ман ваят куштаи ишқи хешам
چون من ویت کشتۀ عشق خویشم
Бузургӣ гуяд аз бузургони тариқат .
بزرگی گوید از بزرگان طریقت.
Гуфтам ки багӯнаи рухам коҳ макун
گفتم که بگونه رخم کاه مکن
Воҳўоли рухами бком бадхоҳ макун
واحوال رخم بکام بدخواه مکن
Гуфт ӯ ки агар ризои ман митлбӣ
گفت او که اگر رضای من میطلبی
Чун ман кшмт дам мазан ва оҳ макун
چون من کشمت دم مزن و آه مکن