Ишқи лؤлؤӣисти шоҳвор аммо дар қаъри баҳри ҷони бекарон ҷо медорад агар ошиқ хоҳад ки шоҳвор бар сарир иззат барояду подшоҳи кирдор дар боргоҳи қурбати даройади мсқлаҳи тлббри пои вақти устувор бояд кард пас азимати он дарёии хунхор бояд кард либос ҳастӣ бирабоед андохт ва худро мурдаи вор дар бояд андохт то он лؤлؤи смини برارد ё рӯзгор бар худ басари орад :

عشق لؤلؤئیست شاهوار اما در قعر بحر جان بیکران جا می‌دارد اگر عاشق خواهد که شاهوار بر سریر عزت برآید و پادشاه کردار در بارگاه قربت درآید مثقلۀ طلببر پای وقت استوار باید کرد پس عزیمت آن دریای خونخوار باید کرد لباس هستی برباید انداخت و خود را مرده وار در باید انداخت تا آن لؤلؤ ثمین برآرد یا روزگار بر خود بسر آرد: