Дар он ҳол ки ошиқи худро бмъшўқ наздиктар донад ӯ давртар буду маъшӯқ аз ӯ бо нФўртр буд .

در آن حال که عاشق خود را بمعشوق نزدیکتر داند او دورتر بود و معشوق از او با نفورتر بود.

Воқифи шӯй эй писар бар асрори ғамаш

واقف شوی ای پسر بر اسرار غمش

Грҳич гузар кунӣ ббозори ғамаш

گرهیچ گذر کنی ببازار غمش

Онро ки ту наздик бова майдонӣ

آن را که تو نزدیک باو میدانی

Овехтаи байни з давр бурдор ғамаш

آویخته بین ز دور بردار غمش

эй азизи маъшӯқи султони вилоят вуҷӯд ошиқаст бқҳру ғалабаи фурӯ гирифтааст ва дар ваии бтқлбу кибриёу нФўри мутасарриф шудаи ҳаргоҳ ки ошиқи қасди олам қурбат кунад бтиғи қаҳраш паст кунад ва гуяд алмалики ақими вогари бечораи сар аз лаҷаи маваддати برارد ва дар олами вдоди қадамӣ наад новаки ҷони дуз бар дидҳўқтш занад ки алслтони лоздлаҳ

ای عزیز معشوق سلطان ولایت وجود عاشقست بقهر و غلبه فرو گرفته است و در وی بتقلب و کبریا و نفور متصرف شده هرگاه که عاشق قصد عالم قربت کند بتیغ قهرش پست کند و گوید اَلْمُلکُ عَقیمِ واگر بیچاره سر از لجۀ مودت برآرد و در عالم وداد قدمی نهد ناوک جان دوز بر دیدۀوقتش زند که السُلْطانُ لاضِدَّلَهُ

ӯ Подшаҳасту ошиқи зор

او پادشهست و عاشق زار

Бар дарга ӯ фитода хокаст

بر درگه او فتاده خاکست

Гар бар кашадаш касе шавад ӯ

گر بر کشدش کسی شود او

Варна ту бидон ки дрҳлокст

ورنه تو بدان که درهلاکست

Он муқтадои аҳли таҳқиқи Аҳмади Ғаззолии қудси аллоҳ рӯҳа гуфтааст ошиқи замин зиллатасту маъшӯқи осмони иззат ӯ бо зиллати ин кӣ фароҳам ояду ноз ӯ бо ниёзи ин кӣ баҳам шавад ӯ чораи ин ва ин бечора ӯ :

آن مقتدای اهل تحقیق احمد غزالی قَدَّسَ اللّهِ رُوحَهُ گفته است عاشق زمین ذلت است و معشوق آسمان عزت او با ذلت این کی فراهم آید و ناز او با نیاز این کی بهم شود او چارۀ این و این بیچارۀ او:

Ҳам санги замину осмон хӯн хӯрдам

هم سنگ زمین و آسمان خون خوردم

Не сайр шудам на бо касе ху кардам

نی سیر شدم نه با کسی خو کردم

Оҳӯи бмсл ром шавад бо мардум

آهو بمثل رام شود با مردم

Ту менашӯй чаҳ кард ҳиялат кардам

تو می‌نشوی چه کرد حیلت کردم

Беморро дору заруратаст аммо доруро бемор зарурат нест :

بیمار را دارو ضرورتست اما دارو را بیمار ضرورت نیست:

Неи ҳасани турои шараф збозор манаст

نی حسن ترا شرف زبازار منست

Бутро чаҳ зиён ки бут парастиш набӯд

بت را چه زیان که بت پرستش نبود