Мазиди мартабаи манзурӣ бар мартаба нозирӣ бидон бадоне ки дар офтоб нигоҳ кунӣ , эй азиз чун назари офтоб бар ту буд қувваи босираи ту бпртўнўр ӯ бино буд ва дар биноӣии тавоно буд ва чун назари ту дар оФтоббўди нури босираи ту бқўт ӯ заъиф шаваду тхлли пазираду хавфи нобиноӣӣ буд бад-ӣни нисбати биноӣӣ дар манзурии беҳтар аз онкии биноӣӣ дар нозирӣ . эй бародар агар таъсири назари мулӯки донистаи бадоне ки манзурии аўлитр , ошиқи мағлуби беҳтару манзурии бнсбти нозирии мғлўбисти ончии хок зар мешаваду санг гавҳар мешавад бимни мнзўристи он раванда аз сӯзиши ишқи хост ки нозир шавад гуфт анзри алик . Захми лнтароне бар қӯт босира хӯрд он восили дигар ки дар маснади манзурии назараи мнк икФинӣ мегуфт бирав , дарав нозир шуд ?иламтар илои рбк . . эй азиз чун ӯ дида шавад онгоҳ дида шавад ҳамӯи манзур буду ҳамӯи нозир :

مزید مرتبۀ منظوری بر مرتبۀ ناظری بدان بدانی که در آفتاب نگاه کنی، ای عزیز چون نظر آفتاب بر تو بود قوۀ باصرۀ تو بپرتونور او بینا بود و در بینائی توانا بود و چون نظر تو در آفتاببود نور باصرۀ تو بقوت او ضعیف شود و تخلل پذیرد و خوف نابینائی بود بدین نسبت بینائی در منظوری بهتر از آنکه بینائی در ناظری. ای برادر اگر تأثیر نظر ملوک دانستۀ بدانی که منظوری اولیتر، عاشق مغلوب بهتر و منظوری بنسبت ناظری مغلوبیست آنچه خاک زر میشود و سنگ گوهر میشود بیمن منظوریست آن رونده از سوزش عشق خواست که ناظر شود گفت اُنْظُر الیکَ. زخم لَنْ تَرانی بر قوت باصره خورد آن واصل دیگر که در مسند منظوری نَظْرَةً مِنْکَ یَکْفینی می‌گفت برو، درو ناظر شد اَلَم تَرَ اِلی رَبِّکَ.. ای عزیز چون او دیده شود آنگاه دیده شود همو منظور بود و همو ناظر: