Дидаи бинои ошиқ дар ин ншأаҳ маърифатаст агар комиласт комил ва агар ноқисаст ноқису дарди дили азоинст ки камолу нуқсон ба нисбатаст ва дар ин ншأаҳ биноӣӣ маърифатаст дар ншأаҳи охирии маърифат биноӣӣ шавад . Моконти алиўми маърифатаи анқлбти ғдорؤитаҳи ҳаргизи ин биноӣӣ набӯд он биноӣӣ набӯд ва ман кони фии ҳзаҳи аъамии Фҳўи фии алохраҳи аъамии возли сбило . Яке аз руфақои худ ки дар маърифат нишоне дошт дар воқеа бидидам қӯти босира ӯ чун заъифӣ аз он ҷо пурсидамаш гуфт ман қуллаи алмърФаҳи ман қуллаи алмърФаҳи оҳ ва ҳазор оҳи онро ки имрӯз ӯро ба бе кайфии шиносади фардоаш чун бинад ва чун бишносад .

دیدۀ بینای عاشق در این نشأة معرفتست اگر کاملست کامل و اگر ناقص است ناقص و درد دل ازاینست که کمال و نقصان به نسبت است و در این نشأة بینائی معرفتست در نشأة آخری معرفت بینائی شود. ماکانَتِ الیومَ مَعرِفَتُهُ اِنْقَلَبَتْ غَداًرؤُیتُهُ هرگز این بینائی نبود آن بینائی نبود و من کان فی هذِهِ اَعْمی فَهُوَ فی الْاخِرةِ اَعْمی وَاَضَلُ سَبیلا. یکی از رفقای خود که در معرفت نشانی داشت در واقعه بدیدم قوت باصرۀ او چون ضعیفی از آن جا پرسیدمش گفت مِنْ قِلّةِ الْمَعرِفَةِ مِنْ قِلَّةِ المَعْرِفَةِ آه و هزار آه آن را که امروز او را به بی کیفی شناسد فرداش چون بیند و چون بشناسد.

Дрдидаҳи ман дарой то худ бинӣ

دردیدۀ من درآی تا خود بینی

Кини дидаи ман сарои дидор ту нест

کین دیدۀ من سرای دیدار تو نیست