Муҳаббати маҳбӯби ҳам васфи лозима вуҷӯд ӯст зеро ки эърози робдргоаҳ ӯ роҳ набошаду муҳаббати муҳиби ҳам сифат лозима ӯст зеро ки дар авони вуҷӯду ибдоъ дар ҳақиқати вуҷӯд ӯ таъбия шудааст ва ин сухани сари ин маънӣаст ки арбоб таҳқиқ гуфтаанд иҳбўнаҳ аз осори анвори иҳбҳми падед омадааст :
محبت محبوب هم وصف لازمۀ وجود اوست زیرا که اعراض رابدرگاه او راه نباشد و محبت محب هم صفت لازمۀ اوست زیرا که در اوان وجود و ابداع در حقیقت وجود او تعبیه شده است و این سخن سر این معنی است که ارباب تحقیق گفتهاند یُحِبُّونَهُ از آثار انوار یُحِبُهُم پدید آمده است:
Аввал аз ӯ бдоини ҳикояти ишқ
اول از او بداین حکایت عشق
Пас бигӯ ишқро бдоит нест
پس بگو عشق را بدایت نیست
Раҳбари роҳи ишқ ҳазрат ӯст
رهبر راه عشق حضرت اوست
ӯ ълимст ки ҷуз аноят нест
او علیمست که جز عنایت نیست