Дар авони сафои дилу виқори тан агар ошиқ хоҳад ки худро дар худ бинад сифатӣ аз сифоти маъшӯқ ё исмӣ аз асомӣ ӯ ё худ сӯрат ӯ миён диду дидаи ошиқ ҳиҷоб шавад то чун ошиқ дар ълўо ( кзо ) ҳувайдои дрнгрди шери ҷони шикори ишқро бинад дар камӣн қаҳр нишаста ва ишорат мекунад ки дрнгр то ӯро ба ҷои худ дар худ бинӣ агар дарин ҳоли толиби худ шӯй дар зери панҷаи ман афкори гардӣу мар шикастани сари овораи гардии ошиқи бечора дар орзӯӣ ӯ мемерад чун ӯро дар худ дид бе дид худ аз касрат ба ваҳдат омаду тасаввур иттиҳод кард забон ҷонаш гуяд : анои ман аҳўӣ ва ман аҳўии ано .

در اوان صفای دل و وقار تن اگر عاشق خواهد که خود را در خود بیند صفتی از صفات معشوق یا اسمی از اسامی او یا خود صورت او میان دید و دیدهٔ عاشق حجاب شود تا چون عاشق در علوا (کذا) هویدا درنگرد شیر جان شکار عشق را بیند در کمین قهر نشسته و اشارت می‌کند که درنگر تا او را به جای خود در خود بینی اگر درین حال طالب خود شوی در زیر پنجهٔ من افکار گردی و مر شکستن سر آواره گردی عاشق بیچاره در آرزوی او می‌میرد چون او را در خود دید بی دید خود از کثرت به وحدت آمد و تصور اتحاد کرد زبان جانش گوید: اَنَا مَنْ اَهْوَی و َمَنْ اَهْوَی اَنَا.

Гуфтани субҳонии воно алҳақ дарин мақом буд ошиқ дар ҳарчӣ нигаҳ кунад маъшӯқро бинад морأити шиӣои қти алооллаҳ зеро ки матлӯби саров ӯаст ва чун саров ӯ бошад дар назари саров ҳамӯ бошад :

گفتن سُبحانی وَاَنَا الْحَقّ درین مقام بود عاشق در هرچه نگه کند معشوق را بیند مارَأیتُ شَیئاً قَطُّ اِلّااللّه زیرا که مطلوب سرّاو او است و چون سرّاو او باشد در نظر سرّاو همو باشد:

Дар ҳарчӣ назар кунам туе пиндорам .

در هرچه نظر کنم تویی پندارم.