Султони ишқ ба охир ба қаҳр дар гузараст ; ошиқро аз куҷои Зуҳраи он ки дар кӯии худ гузар кунад ва ё дар рӯй худ назар зеро ки то бар ишқ гузар накунад ба худ нарасаду ишқи наҳанги вор ӯе ӯро ба куллӣ ба як дам дркшндаҳаст ва ӯро бо худ ба худ роҳ нест . ӯро бе ӯе ӯ ба маъшӯқ роҳаст ва на ҳаркас аз ин сари огоҳи ишқ ӯро беӯ мегуяд аз вуҷӯди Қатари ҳ Эй созад ва дар баҳри маввоҷ ғайб андозад ки дар дар баҳри аўлитр агар ғаввоси қазои онро баровард ва ба хазонаи канти кнзои мхФёи лам аърФ созад то ҳангоми зуҳӯри Фоҳббти ани аърФи тоҷи иззатро ба он биорояд шояд .

سلطان عشق به آخر به قهر در گذرست؛ عاشق را از کجا زهرهٔ آن که در کوی خود گذر کند و یا در روی خود نظر زیرا که تا بر عشق گذر نکند به خود نرسد و عشق نهنگ‌وار اویی او را به کلی به یک دم درکشنده است و او را با خود به خود راه نیست. او را بی‌اویی او به معشوق راه است و نه هرکس از این سرّ آگاه عشق او را بی‌او می‌گوید از وجود قطر‌ه‌ای سازد و در بحر مواج غیب اندازد که درّ در بحر اولیتر اگر غواص قضا آن را برآورد و به خزانهٔ کُنْتُ کَنْزا مَخْفِیا لَمْ اُعْرَف سازد تا هنگام ظهور فَاحَبْبَتُ اَنْ اُعْرَف تاج عزت را به آن بیاراید شاید.