Ончӣ меҳтар кулем Карими салавоти аллоҳи алайҳи всломаҳ дар назари аввал оташ дид инси ман ҷониби алтўр нороу хитоби ании анои аллоҳ аз оташ шунид далел доласт бар ончии ошиқро бсўхтни худ тан дар мебояд доду боди ръўнт аз сар май бибояд ниҳод :

آنچه مهتر کلیم کریم صَلَواتُ اللّه عَلیْهِ وَسَلامُهُ در نظر اول آتش دید انَسَ مِنْ جانِبِ الطور ناراً و خطاب اِنّی اَنَا اللّه از آتش شنید دلیل دال است بر آنچه عاشق را بسوختن خود تن در می‌باید داد و باد رعونت از سر می‌بباید نهاد:

Робиъаи басариро шабӣ аз шабҳо оташи ишқ аз конӯни ҷигар шуъла баровард ва ӯро аз камоли аҳроқ аз пои даровард ва фарёд баровард ки ё аҳли албсраҳи алҳриқи алҳриқи мардумон фароҳам омаданд барои дафъи оташ ӯро диданди ҳолаши бгштаҳу бўсФӣ дигар гашта ва мегуфт алҳриқ алҳриқ гуфтанд ин алҳриқ гуфт алҳриқи фии кабидӣу отчаҳи ҷигари садиқ май сӯхт бо баромадани нафас ӯ ҷаҳонии буии ҷигар сӯхта гирифт асарӣ буд аз осори ин ҳариқ ки робиъа аз он ахбор мекард :

رابعۀ بصری را شبی از شبها آتش عشق از کانون جگر شعله برآورد و او را از کمال احراق از پای درآورد و فریاد برآورد که یا اَهْلَ الْبَصَرَة الحَریق الْحَریق مردمان فراهم آمدند برای دفع آتش او را دیدند حالش بگشته و بوصفی دیگر گشته و میگفت اَلْحَریق اَلْحَریق گفتند اَیْنَ الْحَریقُ گفت اَلْحَریقُ فی کَبِدی و آتچه جگر صدیق می‌سوخت با برآمدن نفس او جهانی بوی جگر سوخته گرفت اثری بود از آثار این حریق که رابعه از آن اخبار می‌کرد: