Фардои ошиқони ҷамол ӯ дар биҳишти ангушти газони раванд ва дар дӯзахи ангушти занони раванд , дар биҳишти зикрашони алҳнон алмнон бошад дар дӯзахи зикрашони алқҳор алҷбор бошад зеро ки донанд ки қаҳҳорӣ ӯ аз неъмат ҳиҷоб созаду раҳмат ӯ аз оташ бӯстон кунад чун дар шоҳид ёфтанд ки неъмати ин ҷаҳонро ҳиҷоби аҳл неъмат кард то дар ғалабаи неъмат аз манъам маҳҷӯб шуданду диданд ки дар айни оташи халилро бҳзрти худ мкошФ гардонид то бавоситаи он оташи гулистони гашт . эй дарвеши онро ки дар неъмат ҳалок кунанд неъмати заҳмат ӯ шавад ва онро ки дар оташи бахуд мкошФ гирданд Фрдўсоўгрдд ҳаким гуяд :

فردا عاشقان جمال او در بهشت انگشت گزان روند و در دوزخ انگشت زنان روند، در بهشت ذکرشان اَلْحُنّانُ الْمَنّانُ باشد در دوزخ ذکرشان اَلْقَهَّارُ الجَبَّارُ باشد زیرا که دانند که قهاری او از نعمت حجاب سازد و رحمت او از آتش بوستان کند چون در شاهد یافتند که نعمت این جهان را حجاب اهل نعمت کرد تا در غلبۀ نعمت از منعم محجوب شدند و دیدند که در عین آتش خلیل را بحضرت خود مکاشف گردانید تا بواسطۀ آن آتش گلستان گشت. ای درویش آن را که در نعمت هلاک کنند نعمت زحمت او شود و آن را که در آتش بخود مکاشف گرداند فردوساوگردد حکیم گوید: