Дар ишқу ғлботи он ошиқи бошараф ва қадартараст ки маъшӯқ , зеро ки исми маъшӯқ дар ишқ ориятасту исми ошиқ ҳақиқӣасту бҳқиқти маъшӯқро на судаст ва на зиён ва агар ӯро вақте бъошқи майлӣ падед ояд ва он майл муфрат шаваду нишона кор гардад дар он ҳол аз мартабаи маъшӯқии бдрҷаҳ ошиқӣ ояд ва он ҳам аз вай соқит шаваду ончии пеш аз вуҷӯди хлоӣқи исми мҳиӣ ӯ падед омад иҳбҳм барои инаст то тбдлу тағайюр дар авсофу зот қадим гуфта нашаваду таваҳҳум он набӯд ки аз мартабаи маъшӯқи бдрҷаҳ ошиқӣ ояд ва ин сиррӣ бузургаст :

در عشق و غلبات آن عاشق باشرف و قدرتر است که معشوق، زیرا که اسم معشوق در عشق عاریت است و اسم عاشق حقیقی است و بحقیقت معشوق را نه سود است و نه زیان و اگر او را وقتی بعاشق میلی پدید آید و آن میل مفرط شود و نشانه کار گردد در آن حال از مرتبۀ معشوقی بدرجۀ عاشقی آید و آن هم از وی ساقط شود و آنچه پیش از وجود خلائق اسم محیی او پدید آمد یُحبُّهم برای اینست تا تبدل و تغیر در اوصاف و ذات قدیم گفته نشود و توهم آن نبود که از مرتبۀ معشوق بدرجه عاشقی آید و این سری بزرگ است: