Аҷаб чун ошиқ дар олами худ бор намеёбад дар олами маъшӯқ аз куҷо бор ёбад яъне ошиқи бахуди худро наметавонад буд ки бахуди маъшӯқ буду маъшӯқро аз иштиғоли бҳсну киришмаи худ аз куҷои пурвой бӯдан ошиқ бошад бад-ӣни нисбати дард ошиқ абадӣасту андӯҳ ӯ сармадӣ .
عجب چون عاشق در عالم خود بار نمییابد در عالم معشوق از کجا بار یابد یعنی عاشق بخود خود را نمیتواند بود که بخود معشوق بود و معشوق را از اشتغال بحسن و کرشمۀ خود از کجا پروای بودن عاشق باشد بدین نسبت درد عاشق ابدیست و اندوه او سرمدی.
То ҷон дорам ғами ту дар ҷон дорам
تا جان دارم غم تو در جان دارم
Ва андӯҳи ту аз ду дида пинҳон дорам
و اندوه تو از دو دیده پنهان دارم
Ғамҳои ту чун гарон надорад борӣ
غمهای تو چون گران ندارد باری
Бар дӯши дили хеши кашам то ҷон дорам
بر دوش دل خویش کشم تا جان دارم