ҶФоимъшўқи ошиқ бҷон кашаду раво буд ки бҳдӣ бирасад ки ошиқи бқўти худ он бор натавонад кашид аз ҳавлу қӯти маъшӯқ истимдод кунад дар таҳаммули бори балои пас бойени нисбат дар ин мақоми ҳомили бори балои худ ҳам маъшӯқ буд вҳмлноҳм . Сари ин маънӣаст эй дарвеши ҷФоءи маъшӯқ дар ҳар либос ки бошад нозу киришмау даллолу бршкстну тоби зулфу ишорати абрӯу ғмзи ғамзау бдндон гирифтан аз ҷафоҳои маъшӯқи лаб ва ҳар як дар сӯзиши ишқ асарӣ дораду бҷони муштоқ алмӣ мерасонаду ғайрат аз он ҷФоҳост зеро ки биқин донад ки вилояти зоҳрўи ботинов дар қабза иқтидор ӯст бар ӯ ғайрати бурдан аз вафо буд то аз ҷафои ин маъонӣ расад бзўқи ошиқонро маълумаст кор бҷоӣӣ расад ки ошиқи чунонкӣ май хост аз шароби вафо маст шавад хоҳад ки аз шароби ҷафо маст шавад чунонкии мубориз дар сафи ҳиҷои ҷон бар каф нааду самсоми ҷони анҷом аз ниёами интиқоми براردи осонтар кории вайро фидо кардани ҷон буд ва дар пеши захми доштани арқон буд аммо дар мастии ҷафои роҳи як солаи бурузии бал бсоътӣ битавонад рафт : аз дард кам огоҳ буд мардуми маст .

جفایمعشوق عاشق بجان کشد و روا بود که بحدی برسد که عاشق بقوت خود آن بار نتواند کشید از حول و قوت معشوق استمداد کند در تحمل بار بلا پس باین نسبت در این مقام حامل بار بلا خود هم معشوق بود وَحَمَلْناهُم. سر این معنی است ای درویش جفاء معشوق در هر لباس که باشد ناز و کرشمه و دلال و برشکستن و تاب زلف و اشارت ابرو و غمز غمزه و بدندان گرفتن از جفاهای معشوق لب و هر یک در سوزش عشق اثری دارد و بجان مشتاق المی میرساند و غیرت از آن جفاهاست زیرا که بیقین داند که ولایت ظاهرو باطناو در قبضۀ اقتدار اوست بر او غیرت بردن از وفا بود تا از جفا این معانی رسد بذوق عاشقان را معلومست کار بجائی رسد که عاشق چنانکه می‌خواست از شراب وفا مست شود خواهد که از شراب جفا مست شود چنانکه مبارز در صف هَیْجا جان بر کف نهد و صمصام جان انجام از نیام انتقام برآرد آسان‌تر کاری وی را فدا کردن جان بود و در پیش زخم داشتن ارکان بود اما در مستی جفا راه یک ساله بروزی بل بساعتی بتواند رفت: از درد کم آگاه بود مردم مست.