Ишқро раҳбар ақласт аммо бнсбтии дигар , ҳарчӣ ӯ исбот мекунад ин брмидорд то бҳдӣ бирасад ки ақли натавонад ки ҳеҷ чиз исбот кунад чун ақл аз исботи бози истоди ишқи худро бадви намояд ва гуяд дар ман нигар ва бе ҳеҷ роҳбар роҳ бибин ақл аз ҳайбати ин сухан рӯй бъолми нафии ораду бодлаҳу бароҳини худ нафии ағёр кардан гирад ишқи даройад ва гуяд виҳк аз маҳолӣ гурехтӣ ва дар маҳолӣ овехтӣ дар нафй исботасту кори дарав бе саботаст наме доне ки нафии алъиби ъмни лоъиби ?лаи айби ақли бечораро ҷои гурез дар миёни лоўоло буд ишқи бқҳрш аз миёни нафйу исбот берун кунад ва мегуяд иқтидо бидон раванда ки гуфтааст .

عشق را رهبر عقل است اما بنسبتی دیگر، هرچه او اثبات میکند این برمیدارد تا بحدی برسد که عقل نتواند که هیچ چیز اثبات کند چون عقل از اثبات باز ایستاد عشق خود را بدو نماید و گوید در من نگر و بی هیچ راهبر راه ببین عقل از هیبت این سخن روی بعالم نفی آرد و بادلّه و براهین خود نفی اغیار کردن گیرد عشق درآید و گوید وَیْحَکَ از محالی گریختی و در محالی آویختی در نفی اثباتست و کار درو بی ثباتست نمی‌دانی که نَفْیُ الْعَیْبِ عَمَّنْ لاعَیْبَ لَهُ عَیْبٌ عقل بیچاره را جای گریز در میان لاوالا بود عشق بقهرش از میان نفی و اثبات بیرون کند و می‌گوید اقتدا بدان رونده که گفته است.

Ақли дармонда аз мақсӯд ва бар дар мондаи гирд дар мрслотўи манзилоти ҷавлон кардан гирад ишқи даройаду қиссаи аҳду мисоқ дар гӯшаш фурӯ хонд ва гуяд эй бихбр аз ӯ бадви бихўд дар худ хитоби аласт . Шунидӣ ва ҳар оинаи хитоби биҳрФ буд ва ту бихўд балӣ гуфтӣ ва он ҳам биҳрФ буд акнӯн даври Марв дар мақоми биҳрФӣ аз онат бор додаанд ва бевсоӣт то дар олам бекайфият бор диҳанд яъне чунонкӣ бе ҳарфи тлбидӣ бе кайфияти бинӣ . Пас эй Ақилаи роҳи рӯ бе Ақилаи роҳи рӯ ва бедаҳшат , бар кӯии мо суфиёни сўомъи қудс дар рақс оянд

عقل درمانده از مقصود و بر در مانده گرد در مرسلاتو منزلات جولان کردن گیرد عشق درآید و قصۀ عهد و میثاق در گوشش فرو خواند و گوید ای بیخبر از او بدو بیخود در خود خطاب الست. شنیدی و هر آینه خطاب بیحرف بود و تو بیخود بلی گفتی و آن هم بیحرف بود اکنون دور مرو در مقام بیحرفی از آنت بار داده‌اند و بی وسائط تا در عالم بی کیفیت بار دهند یعنی چنانکه بی حرف طلبیدی بی کیفیت بینی. پس ای عقیلۀ راه رو بی عقیله راه رو و بی دهشت، بر کوی ما صوفیان صوامع قدس در رقص آیند