Ишқ офтобаст ақли зарра ; агарчӣ зарра дар тоби офтоб дар зуҳӯр омад аммо аз куҷо ӯро тоқати он буд ки ба худ дар партави он нур ояд :
عشق آفتاب است عقل ذرّه؛ اگرچه ذرّه در تاب آفتاب در ظهور آمد اما از کجا او را طاقت آن بوَد که به خود در پرتو آن نور آید:
Як зарраи ту сояу хоҳӣ ки офтоб
یک ذرۀ تو سایه و خواهی که آفتاب
Дар баркашӣ равост бабри дркшши бало
در برکشی رواست ببر درکشش بلا
Зарра дар соя мафқудаст балки нобӯдаст ба тоби офтоб маҳсус гардад . Пас агарчӣ зарра ҳаст намояд аммо азоФт ҳастӣ ба офтоби аўлитр буд . эй бародар , иштиоли зарроти муштаал шуда ҳавост ва он нури айни нури офтоб ва ин сар дар ғуруб офтоб натавон донисту сари нестӣ ва ҳастӣ ошиқ дар ишқи бад-ӣни маънӣ тавон дид :
ذره در سایه مفقود است بلکه نابود است به تاب آفتاب محسوس گردد. پس اگرچه ذره هست نماید اما اضافت هستی به آفتاب اولیتر بود. ای برادر، اشتعال ذرات مشتعل شده هواست و آن نور عین نور آفتاب و این سر در غروب آفتاب نتوان دانست و سرّ نیستی و هستی عاشق در عشق بدین معنی توان دید:
Аз ҷоми шароб ишқ мастем ҳануз
از جام شراب عشق مستیم هنوز
Чун зарраи з офтоб ҳастем ҳануз
چون ذره ز آفتاب هستیم هنوز
Чун зарра нобӯда мафқуд шуда
چون ذرۀ نابودۀ مفقود شده
Дар ишқи ту хуршед парастем ҳануз
در عشق تو خورشید پرستیم هنوز