Алмҳбаҳи нору алшўқи лҳбаҳ чун оташи шавқи сар аз конӯни ҷони муҳиби برارد ҳар чиз ки бадви қарибтар буд аввали онро сӯзаду бад-ӣни нисбати нҳни ақрб барои гудозаш буд на аз баҳри навозиши лоҳтрқти сбҳоти виҷҳаи мо антҳии илайҳи Басрау ончии номӯс Акбар гуфт лўднўти қдронмлаҳи лоҳтрқти ин маънӣаст .

اَلْمَحَبّةُ نارٌ و الشوقُ لَهَبهُ چون آتش شوق سر از کانون جان محب برآرد هر چیز که بدو قریبتر بود اول آن را سوزد و بدین نسبت نَحْنُ اَقْرَبُ برای گدازش بود نه از بهر نوازش لاَحترَقَتْ سُبُحاتُ وَجْهِهِ ما انْتَهی اِلیه بَصَرُهُ و آنچه ناموس اکبر گفت لَوْدَنَوْتُ قَدْرانملُةٍ لَاحتَرَقتُ این معنی است.