Ҳиндӯон чун дар ишқи бут камолӣ ёбанд бар сари худ аз хамир коса бисозанду равғани нФти дарави андозндў андом бидон чарб кунанду оташ дар даст гиранд ва хоҳанд ки дар муқобилаи он дида бебиноӣӣ бут бимиранд чун душманон ба таъзими парда аз пеши ҷамол бут бурдоранд эшон назар бар он ҷамол гуморанду оташ дар нФт андозанду бсири хаёл ӯ ишқҳо мебозанад ва хуш месӯзанд ва месозанду бзбон ҳол мегӯйанд :

هندوان چون در عشق بت کمالی یابند بر سر خود از خمیر کاسۀ بسازند و روغن نفط درو اندازندو اندام بدان چرب کنند و آتش در دست گیرند و خواهند که در مقابلۀ آن دیدۀ بی بینائی بت بمیرند چون دشمنان به تعظیم پرده از پیش جمال بت بردارند ایشان نظر بر آن جمال گمارند و آتش در نفط اندازند و بسیر خیال او عشقها می‌بازند و خوش می‌سوزند و میسازند و بزبان حال می‌گویند:

Онгаҳ тамом бисӯзанд ва дам назананд хокистар эшон бурдоранд ва аз барои шФоءи бемор бакор доранд аз он асарҳои булъаҷаб мушоҳида кунанд :

آنگه تمام بسوزند و دم نزنند خاکستر ایشان بردارند و از برای شفاء بیمار بکار دارند از آن اثرهای بوالعجب مشاهده کنند:

Роҳати ошиқ аз он буд ки маъшӯқи оташ ғайрат барафрӯзаду ҷони ошиқро дар он оташ бисӯзад зеро ки донад ки ҳар оташ ки ҳаст мҳрқаст ҳарчӣ бадв диҳанд бисӯзад магари оташи ғайрат ки ӯ ҷузи хошок муғоират насузад ҳар ки ин маънии бидонад дар олами ваҳдат бор ёбад дарин маънӣ ъзизигФтаҳаст :

راحت عاشق از آن بود که معشوق آتش غیرت برافروزد و جان عاشق را در آن آتش بسوزد زیرا که داند که هر آتش که هست محرق است هرچه بدو دهند بسوزد مگر آتش غیرت که او جز خاشاک مغایرت نسوزد هر که این معنی بداند در عالم وحدت بار یابد درین معنی عزیزیگفته است:

Ва ончии шблии қудси аллоҳи рӯҳа дар муноҷот худ гуфта : аллоҳами аҳшрнии аъамии Фонки аҷали воъизами ъндии ман ани ироки Айнии сароин маънӣаст .

و آنچه شبلی قَدّسَ اللّهُ روحَهُ در مناجات خود گفته: اَللّهُمَ احْشُرنی اَعْمی فَاِنَّکَ اَجَلُّ وَاعْظَمُ عِنْدی مِن اَنْ یَراکَ عَیْنی سرّاین معنی است.