Ошиқ чун адами истеъдоди вусӯл дар худ мушоҳида кунад ҳар оина ки фироқи абадии тасаввураш бояд кард ва он дарди номутаноҳӣ буд пас бад-ӣни ҷиҳат адам хоҳаду наёбади бечораи пайваста аз дард меноладу ҷабин бар хоки мазаллат май молад ва мегуяд :

عاشق چون عدم استعداد وصول در خود مشاهده کند هر آینه که فراق ابدی تصورش باید کرد و آن درد نامتناهی بود پس بدین جهت عدم خواهد و نیابد بیچاره پیوسته از درد می‌نالد و جبین بر خاک مذلت می‌مالد و می‌گوید:

Ва ончии молики динори қудси аллоҳ рӯҳа гуфт аллоҳами азои адхлтнии алҷнаҳу қиллати разӣати ънк ё молики Фоҷълнии тробои Фҳии алҷнаҳи лорбобҳои сари ин маънӣаст .

و آنچه مالک دینار قدّسَ اللّهُ روحَهُ گفت اَللّهُم اِذا اَدْخَلْتَنی الْجَنَّة وَ قُلْتَ رَضیتُ عَنکَ یا مالِکُ فَاجعلَنی تُراباً فَهِی الجَنَّةُ لِاَربابِها سر این معنی است.