Ишқи ҳақиқиро бо одамӣ аз он илтифот куллӣ нест ки ишқ мурғӣаст ки ошиёна ӯ азаласт бар шохи амғилон кӣ нишинад ва дар тангнои арсаи имкон кӣ парвоз кунаду ончии шараф шФрўаҳ гуфтааст бад-ӣн маънӣ қарибаст .

عشق حقیقی را با آدمی از آن التفات کلی نیست که عشق مرغیست که آشیانۀ او ازل است بر شاخ اُمّغیلان کی نشیند و در تنگنای عرصۀ امکان کی پرواز کند و آنچه شرف شفروه گفته است بدین معنی قریبست.

эй дарвеши мурғӣ ки аз ошиёнаи азали пурди ҷуз бар шох абад нанишинад ӯро бичишам ъмии гирифта ҳудус натавон дид . Пер ман гуфтӣ ишқ эй ҳавоӣ қадамаст агар соя бар олами ҳудуси афканд ӯро аз ҳади имкони бъолми вуҷуби расонаду ончии ишқ дар ту овезади доне ки мӯҷиб чист ҳозир бош то бадоне ки чун аз шохи азал дар парвоз ояд аз олами худ гоҳи гоҳ давр уфтад чун дар ту нигоҳ кунад нишоне ёбад аз олам бенишон ки халқи аллоҳи адми алии сӯратаи иборат аз он нишонаст аз ғалабаи ҳол дар ту овезад ва чун насими сабои аФзоли маъшӯқ аз мҳби лутф дар вазидан ояд парда аз пеш ҷамол баргирад ишқи оташ дар ту занаду қасд дигар аввал кунад то бкшФи ҷалол мтмтъ гардаду злки сар .

ای درویش مرغی که از آشیانۀ ازل پرد جز بر شاخ ابد ننشیند او را بچشم عَمْی گرفته حدوث نتوان دید. پیر من گفتی عشق همای هوای قدمست اگر سایه بر عالم حدوث افکند او را از حد امکان بعالم وجوب رساند و آنچه عشق در تو آویزد دانی که موجب چیست حاضر باش تا بدانی که چون از شاخ ازل در پرواز آید از عالم خود گاه گاه دور افتد چون در تو نگاه کند نشانی یابد از عالم بی نشان که خَلقَ اللّهُ ادَمَ عَلی صُورَتِهِ عبارت از آن نشانست از غلبۀ حال در تو آویزد و چون نسیم صبا افضال معشوق از مهب لطف در وزیدن آید پرده از پیش جمال برگیرد عشق آتش در تو زند و قصد دگر اول کند تا بکشف جلال متمتع گردد و ذلِکَ سِرُّ.