Дар рӯҳи алорўоҳ омадааст ки шаҳбози муҳаббат аз шаҷари иззати дрприд бърш расед азимат дид даргузашт бкрсӣ расед вусъат дид даргузашт ббҳшт расед неъмат дид даргузашт бхок расед меҳнат дид бар вай нишаст Каррӯбӣон аз олами худ Нидо карданд ва гуфтанд эй васфи подшоҳии туро бо хоки як дараҷаи ошноӣии хокро аз ту бачаи нисбат рўшноӣӣ гуфт ӯ меҳнат ман дорад ман муҳаббати нуқта ки ӯ бар зибр дорад ва ман дар зер дораму ишқ дар маҳаллӣ ки исбот ёбад мари онро зер ва зибр кунад ҷълнои олӣҳо соФлҳо .

در روح الارواح آمده است که شهباز محبت از شجر عزت درپرید بعرش رسید عظمت دید درگذشت بکرسی رسید وسعت دید درگذشت ببهشت رسید نعمت دید درگذشت بخاک رسید محنت دید بر وی نشست کروبیان از عالم خود ندا کردند و گفتند ای وصف پادشاهی ترا با خاک یک درجه آشنائی خاک را از تو بچه نسبت روشنائی گفت او محنت من دارد من محبت نقطۀ که او بر زبر دارد و من در زیر دارم و عشق در محلی که اثبات یابد مر آن را زیر و زبر کند جَعَلْنا عالِیَها سافِلَها.