Ишқи воситаи исти миёни ошиқу маъшӯқи мӯҷиб пайванд мешавад аммо дар сояи киришма маъшӯқ ниҳонаст гоҳи гоҳ аз камолӣ ки дар кор худ дорад аз ғамзаи маъшӯқи новакӣ бар камони абрӯӣ ӯ наад ва бар ҳадафи ҷон ошиқ андозад ва ин бмсли захмӣ буд ки ҳар ду куни сари он натавонад буд :
عشق واسطهایست میان عاشق و معشوق موجب پیوند میشود اما در سایۀ کرشمۀ معشوق نهانست گاه گاه از کمالی که در کار خود دارد از غمزۀ معشوق ناوکی بر کمان ابروی او نهد و بر هدف جان عاشق اندازد و این بمثل زخمی بود که هر دو کون سر آن نتواند بود:
эй ишқ чаро ҳаме наҳй бар ҷонам
ای عشق چرا همی نهی بر جانم
Борӣ ки бадаст кашӣданаш натавонам
باری که بدست کشیدنش نتوانم
Ман бандаи мутӣъи он чунон фармонам
من بنده مطیع آن چنان فرمانم
Зинҳори мадаи зи дасти худ осонам
زنهار مده ز دست خود آسانم