Дар урфи ишқ блоӣӣаст ки ошиқу маъшӯқи азу бар ҳазаранд бо ҳаркии пайвандад ӯро аз мақоми тоҷдории брхок хорӣ андозад зеро ки киришмаи маъшӯқ тоонгоаҳаст кҳдри олам бе ниёзии мҳбўбист чун дар варта муҳибӣ уфтад бар худаш бгрФторӣ ндобоид карду халқи олами ихтиёр бояд кард иҳбҳм гуяд :

در عرف عشق بلائی است که عاشق و معشوق ازو بر حذرند با هرکه پیوندد او را از مقام تاجداری برخاک خواری اندازد زیرا که کرشمۀ معشوق تاآنگاه است کهدر عالم بی نیازی محبوبیست چون در ورطۀ محبی افتد بر خودش بگرفتاری نداباید کرد و خلق عالم اختیار باید کرد یُحبُهُم گوید: