Хоҷаи Аҳмади Ғаззолии қудси аллоҳ рӯҳа гуяд дар савониҳ : маъшӯқ бо ошиқ гуфт биёи ту ман бош гуфт агар ман ту гирдами онгоҳи маъшӯқ дар бояд ва дар ошиқи ниФзоид ва чун ту ман гардӣ дар маъшӯқ афзоед ҳамаи маъшӯқ буду ошиқ на , ҳамаи ноз буду ниёз на , ҳама ёфт буду дрбоист на , ҳамаи тавонгарӣ буду қиллат на , ҳамаи иззати бўдўи зиллат на . Дарин маънӣ дарвеш гуяд :

خواجه احمد غزالی قَدَّسَ اللّهُ روحَهُ گوید در سوانح: معشوق با عاشق گفت بیا تو من باش گفت اگر من تو گردم آنگاه معشوق در باید و در عاشق نیفزاید و چون تو من گردی در معشوق افزاید همه معشوق بود و عاشق نه، همه ناز بود و نیاز نه، همه یافت بود و دربایست نه، همه توانگری بود و قلت نه، همه عزت بودو ذلت نه. درین معنی درویش گوید: