Ошиқро на хилват бояд на суҳбат зеро ки хилват барои сукут бояду сукути ошиқро аз қўотъасту суҳбат аз барои роҳат бояду роҳати муштоқро аз мавонеъаст ва ончӣ гуфтаанд ки маъшӯқи ошиқи пайдо бояду муштоқи шайдо бояд сари ин маънӣаст ошиқ аз фироқи бтбъи гурезад ва дар васли овезад мӯҷиб онаст ки фироқи дўӣӣ иқтизо кунаду васли яке яъне дар мақоми фироқи ҳусӯли ошиқ дар олами андӯҳи бўдўи ҳусӯли мъшўқдри ҳўдҷи сарвар , ва ин дар тафриқаи касрати мушоҳидаи шўдў дар ишқи ваҳдат бояд бали иттиҳод ва ин ҷузи дрўслнбўду злки сари азизи лмни фаҳм

عاشق را نه خلوت باید نه صحبت زیرا که خلوت برای سکوت باید و سکوت عاشق را از قواطع است و صحبت از برای راحت باید و راحت مشتاق را از موانع است و آنچه گفته‌اند که معشوق عاشق پیدا باید و مشتاق شیدا باید سر این معنی است عاشق از فراق بطبع گریزد و در وصل آویزد موجب آنست که فراق دوئی اقتضا کند و وصل یکی یعنی در مقام فراق حصول عاشق در عالم اندوه بودو حصول معشوقدر هودج سرور، و این در تفرقه کثرت مشاهده شودو در عشق وحدت باید بل اتحاد و این جز دروصلنبود و ذلک سر عزیزٌ لِمَن فَهِمَ