Ишқи худро дар ҳадақаи ошиқ ҷой кунад то рӯҳи босира ӯро ҷузи бмъшўқ нигарон надорад ва гуфтаанд ки ошиқ дар дар ҳарчӣ нигарад маъшӯқро бинад ростаст ва сароин маънист . эй азиз чун ишқ бо камол расад дар вилояти вуҷӯд ошиқ нагунҷад ончӣ аз роҳи дида берун уфтад нозири бхт ӯ шавад барои селоатро ва ин онгоҳ буд ки дониста буд ки ман манъи ани алнзри итслии болоср бҳқиқт донад ки ончӣ ӯро дар назар ояд ё аз он басӯи ӯ хабар ояд он хаттӣ буд ки маъшӯқ бинад қудрат бар сафҳаи фикрат нигоштааст ӯ бомед селоат бидон нигарон шаваду забон ҷонаш мегуяд ин он нест аммо бе он нест мо раъйати шиӣои қти алои врأити аллоҳи фӣа ва ин рамзӣ латифаст :

عشق خود را در حدقۀ عاشق جای کند تا روح باصرۀ او را جز بمعشوق نگران ندارد و گفته‌اند که عاشق در در هرچه نگرد معشوق را بیند راستست و سرّاین معنیست. ای عزیز چون عشق با کمال رسد در ولایت وجود عاشق نگنجد آنچه از راه دیده بیرون افتد ناظر بخط او شود برای سلوت را و این آنگاه بود که دانسته بود که مَن مُنِعَ عَنِ النظَر یَتَسلَّی بالاَثَرِ بحقیقت داند که آنچه او را در نظر آید یا از آن بسوی او خبر آید آن خطی بود که معشوق بیند قدرت بر صفحۀ فکرت نگاشته است او بامید سلوت بدان نگران شود و زبان جانش می‌گوید این آن نیست اما بی آن نیست ما رَأیتُ شَیئاً قَطُّ الّا وَرَأیْتُ اللّهَ فیهِ و این رمزی لطیف است: