Ишқ чун бкмол расад ошиқ аз маъшӯқ гурезон шавад зеро ки донад ки дар зуҳӯр ӯ сбўри ин буд ъндзҳўр алҳақ сбўри алхлқ ва ончӣ гуфтаанд ҳар ошиқро ки бо худ кораст маъшуқа аз ӯ безораст барин маънӣ қарибаст . эй азиз дар авони зҳўрсбоҳи зўءи мисбоҳи ботили шўдў музмаҳил гардад азои тлъи алсбоҳи ҳсли алостғноءи ани алмсбоҳ :

عشق چون بکمال رسد عاشق از معشوق گریزان شود زیرا که داند که در ظهور او ثبور این بود عِندَظُهورِ الحَقِّ ثبُورِ الخلْقِ و آنچه گفته‌اند هر عاشق را که با خود کار است معشوقه از او بیزار است برین معنی قریبست. ای عزیز در اوان ظهورصباح ضوء مصباح باطل شودو مضمحل گردد اِذا طَلَعَ الصَّباحُ حَصَلَ الاِسْتغناءُ عَنِ المِصْباح:

Ва ончӣ гуфтаанд алхўоси байни айши втиши бад-ӣни маънӣ наздикаст яъне арбоби мушоҳидот чун бъзмти зулҷалол мкошФ шаванд аз ҳайбати бгдознд ва чун астилоءи султони шуҳуду вуҷӯди эшон камтар шавад аз лиззат бинозанд азои кўшФўои тошўоу азои астнзъҳми рдўои إлии алҳзи Фъошўо .

و آنچه گفته‌اند اَلخَواصُّ بَینَ عَیشٍ وَطَیشٍ بدین معنی نزدیک است یعنی ارباب مشاهدات چون بعظمت ذوالجلال مکاشف شوند از هیبت بگدازند و چون استیلاء سلطان شهود و وجود ایشان کمتر شود از لذت بنازند اِذا کوشِفوا طاشوا و اِذا استَنْزَعَهُم رُدّوا إلیّ الحَظِّ فَعاشوا.