Ончии дидаи ошиқ дар гиря буд он аз ғайрати ҳақиқат вуҷӯд ӯст бираву ҳақиқати вуҷӯд ӯ ки ишқ сифат ӯст аз ғайрат мехоҳад тодидаҳ ӯ аз гиря сифед шавад ва аз дидан ноумед шавад зеро ки донад ки он дидори бад-ӣни дидаи дареғ буд :

آنچه دیدۀ عاشق در گریه بود آن از غیرت حقیقت وجود اوست برو و حقیقت وجود او که عشق صفت اوست از غیرت می‌خواهد تادیدۀ او از گریه سفید شود و از دیدن ناامید شود زیرا که داند که آن دیدار بدین دیده دریغ بود:

Хуноб аз он ҳамеи баборади чашмам

خوناب از آن همی ببارد چشمم

Коҳилят диданат надорад чашмам

کاهلیّت دیدنت ندارد چشمم

Ва раво буд ки аз он гиряд то хира шаваду назар бар ҷамоли он дилрабои ниФкнд зеро ки битарсад ки он рӯй аз нозукии бад-ӣни назар маҷрӯҳ шавад чунонкӣ гуфтаанд :

و روا بود که از آن گرید تا خیره شود و نظر بر جمال آن دلربای نیفکند زیرا که بترسد که آن روی از نازکی بدین نظر مجروح شود چنانکه گفته‌اند:

Ман тез дар он рӯй наёрам нагирист

من تیز در آن روی نیارم نگریست

Тарсам ки зи нозгӣ ҷароҳат гардад

ترسم که ز نازگی جراحت گردد