Агар ошиқ хоҳад ки маъшӯқро ёд кунад натавонади чунонкӣ шблӣ гуяд чун манӣ туро ёд кунаду даҳонро ҳар соъатии ҳазор бор аз об тавба бишӯяд азёд карданати ҳаргоҳ ки хоҳад ёд кунад султони ғайрати ишқи бонги барзанади аёки виҳки валлоҳи кони аёколъмрӣ агар чаҳ зикри муҳаббат аз муҳаббат буд ман аҳби шиӣои аксари зикра аммо агар ин зикр дар ҳузураст аз қиллат ҳурматаст ва агар дар ғайбатаст зикри ғоиб ғайбатаст чунонкӣ ҷунайд гуфт мари шблиро қудси аллоҳи сари ҳумои ҳангоми онкии шблӣ дар маҷлис ӯ гуфт аллоҳи ҷунайди гФтёзокри ани зкртаҳи фии алғибаҳи Фзкри алғоиби ғайбата ваон зкртаҳи фии алҳзўри Фмои роъити ҳақи алҳрмаҳ .

اگر عاشق خواهد که معشوق را یاد کند نتواند چنانکه شبلی گوید چون منی ترا یاد کند و دهان را هر ساعتی هزار بار از آب توبه بشوید ازیاد کردنت هرگاه که خواهد یاد کند سلطان غیرت عشق بانگ برزند اِیّاکَ وَیَحْکَ وَاللّهُ کانَ اِیّاکالعَمْری اگر چه ذکر محبت از محبت بود مَنْ اَحبَّ شَیئاً اَکْثَر ذِکْرَهُ اما اگر این ذکر در حضورست از قلت حرمتست و اگر در غیبت است ذکر غایب غیبت است چنانکه جنید گفت مر شبلی را قدس اللّهُ سرَّ هُما هنگام آنکه شبلی در مجلس او گفت اللّه جنید گفتیاذاکِرُ اِنَّ ذَکَرْتَهُ فی الْغَیبةِ فَذِکْرُ الغایبِ غَیْبَتُهُ واِن ذَکَرْتَهُ فی الحُضورِ فَما راعَیْتَ حقّ الحُرْمَةِ.