Ҳар ворид ки буд қобилро дар ҳаракати орад агар вориди заъиф буд ҳаракати заъиф буд ки дар дид ояд шатаҳ дар самоъ нишон онаст ки алсмоъи муҳаррики улқулуби илои олами алғиўб ва агар вориди қавӣ буд ҳаракати қавӣ буд дар дид наёяд сукӯн дар самоъ нишон онаст ки втрии алҷболи тҳсбҳои ҷомидаи вҳии тмри алсҳоб .
هر وارد که بود قابل را در حرکت آرد اگر وارد ضعیف بود حرکت ضعیف بود که در دید آید شطح در سماع نشان آنست که اَلسَّماعُ مُحَرِّکُ القُلُوبِ اِلی عالِمِ الغُیُوبِ و اگر وارد قوی بود حرکت قوی بود در دید نیاید سکون در سماع نشان آنست که وَتَرَی الجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَهِیَ تَمُرُّ السَّحابِ.
Гуҳ наъра занад ақлам аз бими фироқ ӯ
گه نعره زند عقلم از بیم فراق او
Гуҳ рақс кунад ҷонам аз ваъда ӣ дидораш
گه رقص کند جانم از وعدهی دیدارش
Нурӣ гуяд раҳмаи аллоҳи алайҳ :
نوری گوید رَحْمَةُ اللّهِ علیهِ:
Алўҷди итрби ман фии алўҷди роҳата
اَلوَجْدُ یُطْرِبُ مَنْ فی الوَجْدِ راحَتُهُ
Волўҷд ъанд вуҷӯд алҳақ мафқуд
وَالْوَجْدُ عِنْدَ وُجُودُ الحَقّ مَفْقُودٌ
Қади кони итрбнии ваҷдии Фғибнӣ
قَدْ کانَ یُطْرِبُنی وَجْدی فَغیبَنَی
Ани рؤиаҳи алўҷди моФии алўҷди мавҷӯд
عَنْ رُؤیَةِ الْوَجْدِ مافی الوَجْدِ مَوْجُودٌ