Ошиқиро дар шариъати Бағдоди ҳазор тозӣона заданд аз даст нашуд ва аз пой дарнаёмад восилӣ бадв расед ӯро аз он ҳол пурсед гуфт маҳбӯби марои ҳозир буд ва ман бқўти мушоҳида ӯ ин таҳаммул кардам . Якеро аз айёрони чаҳор дасту пой берун карданд ӯ аз он бехабар буд яке бадв расед ӯро аз он ҳол пурсед дид ки хуш механдад гуфт он чаҳ тарабаст гуфт аз ин тараб чаҳ аҷаб аст гуфт маҳбӯби ман ҳозрстўи бъини риоят дар ман нозири марои қӯти мушоҳида ӯ мағлуб кардаасту шиддати зуҳӯр ӯ маро аз он маҳҷӯб кардааст :

عاشقی را در شریعت بغداد هزار تازیانه زدند از دست نشد و از پای درنیامد واصلی بدو رسید او را از آن حال پرسید گفت محبوب مرا حاضر بود و من بقوت مشاهدۀ او این تحمل کردم. یکی را از عیاران چهار دست و پای بیرون کردند او از آن بی خبر بود یکی بدو رسید او را از آن حال پرسید دید که خوش میخندد گفت آن چه طربست گفت از این طرب چه عجب است گفت محبوب من حاضرستو بعین رعایت در من ناظر مرا قوت مشاهدۀ او مغلوب کرده است و شدت ظهور او مرا از آن محجوب کرده است:

Ин маъниро дар сари лоқтъни аидикми ворҷлкми ман хилофу ҷавоби Фоқзи моонти қоз . . Бибояд талабед то мӯҷиби мазид шавқ гардад бъзти аллоҳ ки чун ҷорҳаҳи маҷозӣ рӯй ббтлони оради ҳақиқӣ рӯй дар зуҳӯри орад бе исмъи вебии ибср ва беимшӣ ва бе интқи ҷамоли намояди ин бғири завқ фаҳм натавон кард :

این معنی را در سرّ لَاُقَطَّعَنَّ اَیْدیَکُمْ وَاَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلافٍ و جواب فَاقضِ مااَنْتَ قاضٍ.. بباید طلبید تا موجب مزید شوق گردد بعزت اللّه که چون جارحۀ مجازی روی ببطلان آرد حقیقی روی در ظهور آرد بی یَسْمَعُ وَبی یُبصِرُ و بی یَمْشی و بی یَنطِقُ جمال نماید این بغیر ذوق فهم نتوان کرد: