Ошиқро аз ғлботи ишқи худ баромадани беҳтар буд аз онкӣ дар бар маъшӯқ даромадан зеро ки донад ки ман ҷоўзи ҳдҳоўрси зиддиҳ ростаст роҳи банда аз бандагӣ берун шавад аммо бболоӣ олой шоҳӣ бар натавонад омад ки ӯро бо аўӣӣ ӯ суъӯд мумкин несту бъолми бандагии боз натавонад афтод то мؤнтоўро шоҳ таҳаммул кунад мзбзбинзлки лои илои ҳؤлоءи влои ило ҳؤлоء бардошта на афканда на шоҳ на бандаи наузи биллоҳи ман алҳўри баъди алкўр ва ончӣ гуфтаанд ки фироқи бартар аз висоласт ростаст зеро ки фироқи баъд аз висоли тасаввур тавон карду пайвастан бо ӯ худ бариданаст аз худ ва баридан аз худ бтҳқиқ пайвастанаст бо ӯ бад-ӣни нисбати висол фироқаст аз худу фироқ аз худ висоласт бо ӯу ончии ошиқи талаби фироқ худ мекунад бҳлок кардан худ чунонкии ибни муваффақи гирди бозори Басраи суфра бахуд баровард ва мегуфт : ман моти ъшқои Флимт ҳоказо лохири фии ишқи бломўт

عاشق را از غلبات عشق خود برآمدن بهتر بود از آنکه در بر معشوق درآمدن زیرا که داند که مَن جاوَزَ حَدَّهاوُرِثَ ضدَّهُ راست است راه بنده از بندگی بیرون شود اما ببالای آلای شاهی بر نتواند آمد که او را با اوئی او صعود ممکن نیست و بعالم بندگی باز نتواند افتاد تا مؤنتاو را شاه تحمل کند مُذْبذَبینَذلکَ لا الی هؤلاءُ ولا الی هؤلاءِ برداشته نه افکنده نه شاه نه بنده نَعوُذُ بِاللّهِ مِنَ الْحورُ بَعدَ الکُورِ و آنچه گفته‌اند که فراق برتر از وصال است راست است زیرا که فراق بعد از وصال تصور توان کرد و پیوستن با او خود بریدن است از خود و بریدن از خود بتحقیق پیوستن است با او بدین نسبت وصال فراق است از خود و فراق از خود وصالست با او و آنچه عاشق طلب فراق خود می‌کند بهلاک کردن خود چنانکه ابن موفق گرد بازار بصره سفره بخود برآورد و می‌گفت: مَنْ ماتَ عِشْقاً فَلْیَمُتْ هکَذا لاخَیْرَ فی عِشْقٍ بِلامَوْتٍ

Ва он дайгарии худро аз болоӣӣ дар афканди вному нишон худ барафканад ва мегуфт :

و آن دیگری خود را از بالائی در افکند ونام و نشان خود برافکند و می‌گفت:

Барои онаст ки дар худ истеъдод висол намебинад ва худро мустаҳаққи иттисол наме шиносад ва бо худ мегуяд :

برای آنست که در خود استعداد وصال نمی‌بیند و خود را مستحق اتصال نمی‌شناسد و با خود می‌گوید:

Ҳасби алвоҳади афроди алвоҳади муҳибро ҳамон бас бошад ки заҳмати вуҷӯд аз роҳи муҳаббат ӯ бардорад ва бигӯед :

حَسْبُ الواحِدِ اِفْرادُ الْواحِدِ محب را همان بس باشد که زحمت وجود از راه محبت او بردارد و بگوید: