Маъюс шуд зи одам ва шуд сӯии зўҷҳ‏ аш

مأیوس شد ز آدم و شد سوی زوجه‏‌اش

Ҳам дар даҳони ҳиаҳ ва ҳам аз раҳи дағо

هم در دهان حیه و هم از ره دغا

Гуфтои ҳалоли гашти дарахтӣ ки бади ҳаром

گفتا حلال گشت درختی که بُد حرام

Аз ҳасани тоъатӣ ки намудед бо худо

از حسن طاعتی که نمودید با خدا

Хоҳӣ ки бар ту кашф шавад сари ин сухан

خواهی که بر تو کشف شود سرّ این سخن

Рӯ назд он дарахт бихӯр зон биёзмо

رو نزد آن درخت بخور زان بیازما

Хайл фиришта ҳаст нигаҳбони ин дарахт

خیل فرشته هست نگهبان این درخت

Аз баҳри манъ дар кафи эшон ҳроб‏ҳо

از بهر منع در کف ایشان حراب‏ها

Онро ки он дарахт ҳалоласт раҳ диҳад

آن را که آن درخت حلال است ره دهد

Онро ки шуд ҳароми знндш ба ҳарбҳо

آن را که شد حرام زنندش به حرب‏ها

Гар ту бидон дарахт рӯй то барии барӣ

گر تو بدان درخت روی تا بری بری

Манъат агар кунанд бидон кон нашуд раво

منعت اگر کنند بدان کان نشد روا

Гар ту аз он дарахти хурии бештари зи шӯй

گر تو از آن درخت خوری بیشتر ز شوی

Гардӣ бар ӯ мусаллат дар амр ва наҳйҳо !

گردی بر او مسلط در امر و نهی‏ها!

Ҳавво бидон дарахт тавваҷуҳ намӯд ва рафт

حوا بدان درخت توجه نمود و رفت

То музиъӣ ки буд дар онҷои фириштаҳо

تا موضعی که بود در آنجا فرشته‏ها

Мехостанд манъ кунандаш аз он дарахт

می‏خواستند منع کنندش از آن درخت

Манъ омад аз ҷаноби худои аҳли манъ ро

منع آمد از جناب خدا اهل منع را

Зинҳори манъ ӯ макунед ва раҳаш диҳед

زنهار منع او مکنید و رهش دهید

То аҳл ақл гардад аз аҳли ҳавои ҷудо

تا اهل عقل گردد از اهل هوا جدا

Наяш намӯда дода хирад дода ихтиёр

نهیش نموده داده خرد داده اختیار

Онро кунед манъ ки нест аз аввалии алнҳи‏

آن را کنید منع که نیست از اولی النهی‏

Оқил агар мутӣъ шавад мебарад савоб

عاقل اگر مطیع شود می‏برد ثواب

Вар осӣ аст мебарад аз хештани сазо

ور عاصی است می‏برد از خویشتن سزا