Амр омад аз ҷаноби илоҳӣ ки аҳбтўо

امر آمد از جناب الهی که اهبِطوُا

Нозил шавед сӯии замин ҳар чаҳор то

نازل شوید سوی زمین هر چهار تا

Шуд деви ҳиаҳу одаму ҳавво ба ҷону тан

شد دیو حیه و آدم و حوا به جان و تن

Ин ду адуии он ду ва он низ мисли зо

این دو عدوی آن دو و آن نیز مثل ذا

Авлоди ин ду душмани авлоди он ду низ

اولاد این دو دشمن اولاد آن دو نیز

Авлоди он ду низ мари ин қавмро ъдо

اولاد آن دو نیز مر این قوم را عدا

Одам ба гиря омад ва сад сол мегирист

آدم به گریه آمد و صد سال می‏گریست

То тавбааш ба гиряи пазиради магари худо

تا توبه ‏اش به گریه پذیرد مگر خدا

Бигирист он қадр ки ба хдш падед шуд

بگریست آن‏قدر که به خدّش پدید شد

Ухдудҳо равон шуд монанди наҳрҳо

اخدودها روان شد مانند نهرها

Гуфто ки тан алил шуду ҷон залил шуд

گفتا که تن علیل شد و جان ذلیل شد

Бар ман бубахш ва раҳм кун эй ғоФри алхто

بر من ببخش و رحم کن ای غافر الخطا