Одам чу дид сӯрати зебои длФриб
آدم چو دید صورت زیبای دلفریب
Дар хеш ёфт ҷониб ӯ майлу иштиҳо !
در خویش یافت جانب او میل و اشتها!
Гуфто ки кистӣ ту чунин баҳр чистӣ ?
گفتا که کیستی تو چنین بهر چیستی؟
Гуфто ки офарӣдаи ҳақами кома тарӣ
گفتا که آفریده حقّم کما تری
Гуфт эй худои ин чаҳ ҷамоласт ва ин чаҳ ҳасан ?
گفت ای خدای این چه جمال است و این چه حسن؟
Дар рӯй ӯ чу мингрм мерӯм зи ҷо !
در روی او چو مینگرم میروم ز جا!
Гуфташ худои бандае аз бандагони мост
گفتش خدای بنده ای از بندگان ماست
Хоҳӣ ки мӯниси ту буд хутба кун зи мо
خواهی که مونس تو بود خِطبه کن ز ما
Пас хутба карду хутба худо хонд ва ақд кард
پس خِطبه کرد و خِطبه خدا خواند و عقد کرد
Кобӣн қарор дод ки омўздши ҳдо
کابین قرار داد که آموزدش هدا
Пас рӯй кард ҷониби ҳаввои з рӯй меҳр
پس روی کرد جانب حوا ز روی مهر
Гуфтои биё ба пеши ман эй моҳи дилрабо
گفتا بیا به پیش من ای ماه دلربا
Аз ҳақ Нидо расед ки бархез эй сафӣ
از حق ندا رسید که برخیز ای صفی
Рӯи ҷониби сафӣа чунинаст амри мо
رو جانب صفیه چنین است امر ما
Гуфто ки хайр , чун шавад ингар ту толибӣ !
گفتا که خیر، چون شود این گر تو طالبی!
Бархез худ зи ҷой ва ба наздики мо биё ! !
برخیز خود ز جای و به نزدیک ما بیا!!
Бархест одаму сӯии ҳавво равона шуд
برخاست آدم و سوی حوا روانه شد
Бо ӯ зифоф кард ба мо шоءи Киеви шо !
با او زفاف کرد به ما شاء کیف شا!